III SAB/Wr 44/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi I.M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z 8 stycznia 2026 r. I. M. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (data wpływu do organu: 9 stycznia 2026 r.) w rozpoznaniu wniosku o udzielenie cudzoziemce zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga wraz z odpowiedzią organu wpłynęła do Sądu w dniu 26 stycznia 2026 r., natomiast w dniu 3 lutego 2026 r. wpłynęło do Sądu pismo strony skarżącej z dnia 30 stycznia 2026 r., w którym skarżąca cofnęła wspomnianą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosowanie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. Wobec powyższego należy stwierdzić, że w sprawie zaistniały podstawy do umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.