III SAB/Wr 45/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Kuczyńska-Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 7 stycznia 2026 r. S. P. (dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem z 9 lutego 2026 r. wezwano skarżącego do wykazania w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – że przed złożeniem skargi do Sądu wniósł ponaglenie na bezczynność organu. Wezwanie zostało doręczone w dniu 17 lutego 2026 r. Siedmiodniowy termin na jego wykonanie upłynął bezskutecznie 24 lutego 2026 r. (wtorek). W dniu 26 lutego 2026 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo skarżącego z dnia 24 lutego 2026 r. zawierające oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143) zwanej dalej – w skrócie - "p.p.s.a."., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.) zwanej dalej – w skrócie – " k.p.a.", organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (pkt 1 -bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Tym samym, złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 k.p.a. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, Centralna Baza Orzeczeń Sadów Administracyjnych). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarga nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia w tym zakresie. Ponadto strona skarżąca wezwana do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia nie wykonała wezwania Sądu. Na marginesie Sąd wskazuje, że cofnąć można jedynie skargę skutecznie wniesioną, a więc wolną od braków formalnych i fiskalnych. Innymi słowy, badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżącego braków skargi (por. postanowienia WSA we Wrocławiu: z 27 czerwca 2023 r., sygn. akt II SAB/Wr 132/23, LEX nr 3575392; z 23 września 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 1103/25, LEX nr 3916946). Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.