III SAB/Wr 458/22

PostanowienieWSA we Wrocławiu2022-06-15

Skład orzekający: Anetta Makowska-Hrycyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu przez stronę skarżącą jest dopuszczalne i skutkuje umorzeniem postępowania?
Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę, a cofnięcie to jest dopuszczalne. Dopuszczalność cofnięcia skargi zależy od tego, czy nie zmierza ono do obejścia prawa lub nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku braku takich przeszkód, cofnięcie skargi jest skuteczne i wiąże sąd, prowadząc do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Strona skarżąca T.O. wniosła skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Następnie strona skarżąca cofnęła skargę, powołując się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniosła również o zwrot dokumentów do organu.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.O. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z 21 stycznia 2022 r. (data wpływu do organu) skarżąca T.O. wniosła za pośrednictwem Wojewody D. (dalej: organ) skargę na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z 8 lutego 2022 r. strona skarżąca cofnęła skargę, powołując się na art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 - dalej: p.p.s.a.). Kolejnym pismem z 8 lutego 2022 r. wniosła o zwrot dokumentów do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 ab initio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło