III SAB/Wr 492/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu W składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z 12 grudnia 2023 r. A. S. (dalej – strona skarżąca) – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W dniu 9 listopada 2023 r. strona skarżąca uiściła wpis od skargi (100 zł). Zarządzeniem z 8 stycznia 2024 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku skargi – poprzez przedłożenie dowodu wniesienia ponaglenia (wraz z tym ponagleniem) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że "dowód wniesienia ponaglenia wraz z ponagleniem nie zostanie przedłożony, gdyż takie ponaglenie nie zostało złożone". Jednoczenie pełnomocnik wniósł o "dokonanie zwrotu wpisu od skargi" (pismo z 10 stycznia 2024 r., k. 46 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm.; dalej: k.p.a.), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 2 k.p.a.). Z powyższych przepisów wynika zatem, że warunkiem skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu, jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie, jest wyczerpanie środków zaskarżenia poprzez złożenie uprzednio ponaglenia do organu wyższego stopnia. W rozpoznawanej natomiast sprawie – z treści pisma pełnomocnika strony skarżącej z 10 stycznia 2024 r. – jednoznaczne wynika – że strona skarżąca powyższego warunku nie spełniła. Strona skarżąca nie wyczerpała bowiem przysługujących środków zaskarżenia, jakie przewiduje przepis art. 52 p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 k.p.a., gdyż przed złożeniem skargi do Sądu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego nie wniosła ponaglenia do właściwego organu. Mając to na uwadze oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną (pkt I sentencji). Orzeczenie o kosztach oparto na art. 232 p.p.s.a. (pkt II sentencji).