III SAB/Wr 5/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Maciej Guziński, , Protokolant Ewa Pąsiek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 3 lutego 2012 r. sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie niewydania skierowania na egzamin kwalifikacyjny w zakresie prawa jazdy kat. B I. oddala skargę; II. przyznaje r. pr. K. S. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych, w tym 23 % VAT, od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W piśmie datowanym na dzień [...] r., skierowanym do Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej "SKO" lub "Kolegium"), skarżący zawarł wniosek "o wydanie skierowania na egzamin kontrolny lub zwrot prawa jazdy". Kolegium przekazało to podanie Staroście W. jako organowi właściwemu do jego załatwienia, postanowieniem z dnia [...] r. (Nr [...]), działając na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. Postanowienie, o którym mowa, zostało utrzymane w mocy przez ten sam organ, w załatwieniu wniosku zainteresowanego o ponowne rozpatrzenie sprawy (postanowienie SKO z dnia [...] r., Nr [...]). Natomiast prawomocnym już postanowieniem z dnia [...] r. (III SA/Wr 321/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę strony na ostatnio wymienione postanowienie Kolegium. Pismem datowanym na dzień [...] r. – adresowanym do tutejszego Sądu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. – strona zażądała wydania skierowania na egzamin kwalifikacyjny prawa jazdy kat. "B" lub spowodowania zwrotu prawa jazdy bezprawnie przetrzymywanego od [...]r. W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało stanowisko, iż nie jest organem właściwym do podjęcia czynności, których żąda skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów przy wydawaniu decyzji, postanowień lub podejmowaniu innych aktów lub czynności (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."). Jeśli skarga na bezczynność jest uzasadniona, sąd administracyjny władny jest zobowiązać organ do wydania stosownej decyzji (postanowienia) albo do podjęcia innego aktu lub czynności, w zakreślonym przez sąd terminie. Jeśli jednak skarga na bezczynność organu nie znajduje uzasadnienia, podlega ona oddaleniu, stosownie do dyspozycji art. 151 tej samej ustawy. W okolicznościach tej konkretnej sprawy, zarzut bezczynności Kolegium nie znajduje uzasadnienia. Pierwszym i podstawowym warunkiem ewentualnego zaistnienia stanu bezczynności określonego organu administracji publicznej jest to, aby obowiązek wydania decyzji (postanowienia) lub podjęcia innego aktu albo czynności obciążał ten organ, któremu bezczynność jest zarzucana. Taka sytuacja nie ma miejsca w rozpoznawanym przypadku. Podanie skarżącego z dnia [...] r., w którym zażądał on – od SKO – skierowania go na egzamin kontrolny bądź wydania zatrzymanego wcześniej prawa jazdy, zostało skutecznie (ostatecznie i prawomocnie!) przekazane przez ten organ do rozpatrzenia przez Starostę W., jako właściwego w tej sprawie. W tej sytuacji, strona może ewentualnie zarzucać bezczynność temu ostatnio wymienionemu organowi. Skoro bowiem załatwienie podania nie mieści się w zakresie właściwości Kolegium, które (jako organ wyższego stopnia względem Starosty W.) może jedynie kontrolować legalność decyzji, postanowień lub innych czynności (aktów) podejmowanych przez organ pierwszej instancji, przeto oczywiste jest, że SKO nie może pozostawać w zwłoce z załatwieniem podania skarżącego z dnia [...]r. Ponieważ skarga nie ma normatywnego uzasadnienia, podlegała oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. (punkt I wyroku). Orzeczenie zawarte w punkcie II znajduje natomiast oparcie w § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).