III SAB/Wr 5/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Kuczyńska - Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie niewydania postanowienia o zakończeniu postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 17 kwietnia 2025 r. wpłynęła do Sądu, przekazana przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS), skarga J. L. (dalej: skarżąca) na bezczynność ZUS w przedmiocie niewydania postanowienia o zakończeniu postępowania egzekucyjnego. Zarządzeniem z 22 kwietnia 2025 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie (nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu) oraz do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wyczerpała tok instancji przez złożenie ponaglenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono skarżącej 29 kwietnia 2025 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia wskazanych braków upłynął bezskutecznie w dniu 6 maja 2025 r. (wtorek). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm. - dalej: k.p.a.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Tym samym, złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 k.p.a. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, Centralna Baza Orzeczeń Sadów Administracyjnych). Wskazać także należy, że zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy wynika, że skarga strony skarżącej nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia w tym zakresie. Siedmiodniowy termin na złożenie przez skarżącą dowodu wniesienia ponaglenia oraz uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie upłynął bezskutecznie 6 maja 2025 r. (wtorek). Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.