III SAB/Wr 6/10
PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-06-15
Skład orzekający: Marcin Miemiec, Magdalena Jankowska-Szostak, Bogumiła Kalinowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, jeśli organ ten wydał zaskarżone postanowienie przed dniem orzekania przez sąd?Ratio decidendi
Sąd administracyjny umarza postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, jeśli organ ten wydał zaskarżone postanowienie przed dniem orzekania przez sąd. W takiej sytuacji zarzut bezczynności przestaje być aktualny, a sąd nie może zobowiązać organu do podjęcia czynności, które już zostały dokonane.Stan faktyczny
Z. Z. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia na postanowienie Burmistrza Miasta P. dotyczące zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Zażalenie zostało złożone do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. przed wniesieniem skargi do sądu. W trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało postanowienie w sprawie objętej przedmiotem skargi.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Miemiec (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Protokolant: Renata Sawińska po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 15 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi Z. Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie złożonych zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia: umorzyć postępowanie.
Dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga Z. Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie niezałatwienia zażalenia wniesionego dnia [...] r. na postanowienie Burmistrza Miasta P. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie wyrażenia stanowiska co do zarzutów zgłoszonych przez Z. i M. Z. w prowadzonej egzekucji administracyjnej. Zażalenie wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Według art. 3 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 1 pkt 1- 4 p.p.s.a. Właściwość ta obejmuje sprawy braku podjęcia przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W zakresie skargi na bezczynność organu administracji przedmiotem kontroli sądowej nie jest określony akt lub czynność organu, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Jeżeli jednak w toku postępowania sądowoadministracyjnego przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda decyzję (inny akt) lub dokona czynności, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności. W takim stanie rzeczy sąd nie jest uprawniony do uwzględnienia skargi, zgodnie z art. 149 p.p.s.a. Sąd nie może bowiem zobowiązać organu do wydania aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania przez sąd zostały wydane lub podjęte.
Przyjmując dopuszczalność wniesienia skargi na bezczynność należy więc
rozważyć jej zasadność w chwili orzekania Sądu. W rozpoznawanej sprawie trzeba
uwzględnić, że postanowieniem z dnia [...] r. organ II instancji załatwił sprawę objętą przedmiotem skargi. W chwili rozpoznawania sprawy przez Sąd zarzut bezczynności organu II instancji w zakresie nierozpatrzenia zażalenia skarżącego
przestał być aktualny. Skoro zatem w dniu orzekania przez Wojewódzki Sąd
Administracyjny [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie pozostawało w bezczynności, orzekający w sprawie Sąd nie mógł zastosować trybu przewidzianego w art. 149 p.p.s.a., to jest w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organu do dokonania czynności polegającej na rozpatrzeniu zażalenia i wydaniu stosownego postanowienia.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), postępowanie należało umorzyć.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło