III SAB/Wr 694/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi małoletniego I. Z. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy, postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] (słownie: [...]) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z [...] czerwca 2019 r. małoletni I. Z. (dalej jako: skarżący) - reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – złożył skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem z [...] lipca 2019 r. Przewodniczący III Wydziału tut. Sądu wezwał pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi przez wykazanie, kto podpisał się pod pełnomocnictwem z [...] grudnia 2018 r. załączonym do skargi oraz przedstawienie dokumentów wykazujących, kto jest przedstawicielem ustawowym małoletniego skarżącego. W odpowiedzi pełnomocnik wskazał, że na pełnomocnictwie widnieje podpis ustawowego przedstawiciela małoletniego skarżącego – ojca R. K.. W załączeniu przedłożył kopie pełnomocnictwa oraz aktu urodzenia skarżącego. W związku z faktem, że w nadesłanym akcie urodzenia jako ojciec skarżącego wpisany jest V. Z., zarządzeniem z dnia [...] października 2019 r. Sąd wezwał pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez: - wykazanie, że R. K. jest jedną z osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a. (np. poprzez udowodnienie, że jest on osobą pozostającą ze skarżącym w stosunku przysposobienia bądź jego przedstawicielem ustawowym). - złożenie oryginału pełnomocnictwa z dnia [...] lipca 2019 r. lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu R. K. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi (w aktach sprawy znajduje się jego kopia). W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącego przesłał potwierdzone za zgodność z oryginałem pełnomocnictwo podpisane przez R. K., kserokopię dokumentów sporządzonych w języku angielskim oraz rosyjskim, bez tłumaczenia na język polski oraz ponownie dołączył akt urodzenia skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Jednocześnie wskazał, że decyzją z dnia [...] lipca 2019 r. Wojewoda D. umorzył w całości postępowanie w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Wyjaśnił, że wszczął postępowanie w sprawie opierając się na błędnych przesłankach, mylnie przyjmując dokumenty przedłożone do akt postępowania takie jak: zgoda wyrażona przez Panią E. W. Z. (matkę małoletniego) w postaci dokumentu - tłumaczenia poświadczonego z języka rosyjskiego na wyjazd czasowy niepełnoletniego syna "z Federacji Rosyjskiej do państw Strefy Schengen" (...) "w okresie od dnia [...] czerwca 2017 r. do dnia [...] grudnia 2020 r. pod opieką obywatela Federacji Rosyjskiej K. R.. B., ur. [...] lipca 1975 r." oraz do przyjęcia w czasie podróży na siebie odpowiedzialności za życie i zdrowie dziecka i podejmowania decyzji niecierpiących zwłoki w zakresie ochrony praw ustawowych i interesów dziecka, w tym w sprawie ingerencji medycznej w razie takiej konieczności oraz składał wszelkie wnioski i odbierał wszystkie dokumenty, w tym wizy, oraz w oparciu o odpis aktu małżeństwa zawartego w dniu [...] czerwca 2017 r. przez R. K. i E. Z. (K.) - tłumaczenie poświadczone z języka rosyjskiego (Repertorium nr [...] z dn. [...] sierpnia 2017 roku), jako dające uprawnienie do złożenia podpisu przez w/w cudzoziemca pod wnioskiem. Jednak R. K. w świetle art. 168 ustawy o cudzoziemcach nie jest właściwym wnioskodawcą w sprawie, nie będąc przedstawicielem ustawowym małoletniego skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do jej wniesienia. Stosownie do treści art. 26 § 1 p.p.s.a. zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych. Osoby w okresie pomiędzy trzynastym a osiemnastym rokiem życia (małoletni skarżący) mają ograniczoną zdolność do czynności prawnych (art. 15 Kodeksu cywilnego). Takie osoby, z wyjątkiem sytuacji, o której mowa w art. 26 § 2 p.p.s.a., nie mogą podejmować samodzielnie czynności procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w którym mają zdolność sądową. W ich zastępstwie działają przedstawiciele ustawowi (art. 27 p.p.s.a.). Ponadto, wskazać należy, że zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie wobec zaistnienia okoliczności szczegółowo opisanych w stanie faktycznym, Sąd wezwał pełnomocnika małoletniego skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez wykazanie, że R. K., który podpisał się pod pełnomocnictwem załączonym do skargi - jest jedną z osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a. (np. poprzez udowodnienie, że jest on osobą pozostającą ze skarżącym w stosunku przysposobienia bądź jego przedstawicielem ustawowym), w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik nie dopełnił powyższego obowiązku. Z przedłożonych bowiem dokumentów na wezwanie Sądu oraz znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy wynika, że R. K. nie jest przedstawicielem ustawowym małoletniego skarżącego. W tym stanie rzeczy - na podstawie powołanych przepisów - Sąd orzekł jak w pkt I sentencji. W pkt II orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.