III SAB/Wr 7/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Protokolant specjalista Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 15 lipca 2014 r. sprawy ze skargi Z. D. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...].12.2013 r. w sprawie o sygn. akt III SAB/Wr [...] postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013r. (sygn. akt III SAB/Wr [...]) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. D. w przedmiocie braku odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Postanowienie to uprawomocniło się [...] stycznia 2014 r. W skardze o wznowienie postępowania sądowego skarżąca, jako podstawę wznowienia wskazała naruszenie art. 271 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uzasadniając swoje stanowisko podniosła, że nie doręczono jej odpowiedzi na skargę, którą złożył organ do sprawy III SAB/Wr [...], co pozbawiło ją możliwości działania. W sprawie, której odrzucono skargę domagała się zwrócenia uwagi na fakt wybiórczego stosowania przepisów przez KRUS (jedne stosowano, inne nie) i usunięcia bezczynności tego organu, który nie odpowiedział na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a". można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 279 P.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Podstawy wznowienia postępowania określają przepisy art. 271, 272 i 273 ustawy. Zgodnie z treścią art. 271 tej ustawy można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1. jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzeka sędzia wyłączony z mocy ustawy a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2. jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Ponadto można żądać wznowienia postępowania przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 ustawy), jeżeli orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 1 i 2 ustawy). Można również żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 ustawy) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 ustawy). Zgodnie z art. 277 ustawy, skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W myśl art. 280 § 1 ustawy, sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Sąd w pierwszej kolejności badał zachowanie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania. Mając na uwadze fakt, że postanowienie w sprawie o sygn. akt III SAB/Wr [...] wydano na posiedzeniu niejawnym [...] grudnia 2013r., a doręczone zostało ono skarżącej [...] grudnia 2013 r. 3-miesięczny termin do wniesienia skargi upływał z dniem [...] marca 2014 r. Jednakże, jak wynika z pism skarżącej, które wpłynęły do sprawy III SAB/Wr [...] oczekiwała ona doręczenia odpowiedzi na skargę, którą złożył organ do tej sprawy, co w jej odczuciu miało dawać możliwość dalszego działania. Sąd przyjął więc, że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w sprawie III SAB/Wr [...] został zachowany. Powołując sygnaturę sprawy, w której zapadło postanowienie kończące postępowanie w sprawie wskazała także orzeczenie, którego skarga dotyczy oraz żądany kierunek weryfikacji objętego skargą rozstrzygnięcia. Jednakże dokonawszy analizy wskazanej podstawy wznowienia Sąd doszedł do przekonania, że powołana przez skarżącą podstawa wznowienia (art. 271 pkt 2 P.p.s.a.) nie zachodzi. Podstawy wznowienia skarżąca upatruje bowiem w pozbawieniu jej możliwości działania poprzez niedoręczenie jej odpowiedzi na skargę. Skarżąca formułując podstawę wznowienia nie sprecyzowała jednakże ani tego, na czym polegała ta niemożność działania ani tego jakich czynności nie mogła dokonać, by bronić swoich praw. Sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271-273, nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu (por. wyrok NSA z 26 października 2007r., II FSK 1201/2006, LexPolonica nr 2062890). Należy zauważyć, że skarga w sprawie o sygn. akt III SAB/Wr [...] została odrzucona, gdyż zakres niepodejmowanych przez organ czynności (skarżona była bezczynność) nie podlegał kognicji sądów administracyjnych. W takiej sytuacji, gdy właściwy jest sąd powszechny, sąd administracyjny nie jest władny podejmować jakiejkolwiek czynności w sprawie, poza jej "zamknięciem" postanowieniem o odrzuceniu skargi, które jest z urzędu uzasadnione. Zarzut niedoręczenia skarżącej odpowiedzi na skargę, a co za tym idzie pozbawienie skarżącej możliwości działania był bezzasadny. Ze wskazanych wyżej względów Sąd uznał, że skarga o wznowienie postępowania sądowego nie opiera się na ustawowych podstawach wznowienia i podlega odrzuceniu w oparciu o art. 280 § 1 P.p.s.a.