III SAB/Wr 702/20

PostanowienieWSA we Wrocławiu2020-07-30

Skład orzekający: Barbara Ciołek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien odrzucić skargę na bezczynność organu, jeśli sprawa o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona?
Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona. Istotą tego uregulowania jest zasada, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, co wyłącza dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na to samo działanie lub bezczynność organu.
Stan faktyczny
Skarżący V.S. wniósł skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Sąd ustalił, że sprawa o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami została już zarejestrowana pod inną sygnaturą i zakończona prawomocnym wyrokiem. W związku z tym sąd odrzucił kolejną skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V.S. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 18 marca 2020 r. (data wpływu do Sądu – [...] czerwca 2020 r.) V.S. wniósł skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z 16 listopada 2017 r. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę (sygn. akt III SAB/Wr 702/20). Sądowi z urzędu wiadomym jest, że pod sygn. akt III SAB/Wr 349/19 została zarejestrowana sprawa tego samego skarżącego na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie rozpoznania wniosku z 16 listopada 2017 r. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę (skarga wniesiona [...] kwietnia 2019 r.). Sprawa ta została zakończona wyrokiem z 19 marca 2020 r., który uprawomocnił się 25 czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową wydany został prawomocny wyrok (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2015, s. 362). Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga strony na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z 16 listopada 2017 r. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Powyższa skarga jest kolejną skargą, w której strona skarżąca domaga się stwierdzenia bezczynności Wojewody w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z dnia 16 listopada 2017 r. Poprzednia sprawa zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt III SAB/Wr 349/19 została już zakończona wyrokiem z dnia 19 marca 2020 r., który uprawomocnił się 25 czerwca 2020 r. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło