III SAB/Wr 8/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2009 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi D W na bezczynność B G T w przedmiocie niewydania zaświadczenia z ewidencji gruntów i budynków, zażalenia skarżącej na pismo sędziego tutejszego Sądu z dnia [...] r., postanawia: odrzucić zażalenie. Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi D W na opisaną w osnowie niniejszego orzeczenia bezczynność B G T zostało zakończone. Prawomocnym już postanowieniem tutejszego Sądu (z dnia [...] r.) skarga ta została bowiem odrzucona. Mimo to, pismem z dnia [...] r., D i M W wystąpili o przekazanie sprawy (między innymi) do Naczelnego Sądy Administracyjnego, "w celu podjęcia stosownych uchwał w składzie siedmiu sędziów tegoż Sądu" (które miałyby być wydane w bliżej niesprecyzowanym przedmiocie). W odpowiedzi z dnia [...] r., udzielonej w trybie art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszych wywodach – skrótowo – jako "p.p.s.a.", sędzia sprawozdawca poinformował wnioskodawców o podstawowych zasadach, trybie i ramach czasowych występowania organów Państwa i organów wymiaru sprawiedliwości z wnioskiem o podjęcie przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwał w składzie siedmiu sędziów. W dniu [...] r. D i M W złożyli zażalenie na to pismo. Środek ten jako, niedopuszczalny, odrzucono postanowieniem z dnia [...] r. W czasie, gdy rozpoznawano zażalenie Państwa W z dnia [...] r., skarżący złożyli kolejne pismo wskazując, iż skarżą zarządzenie Przewodniczącego z dnia [...] r. Ponieważ we wskazanym dniu nie wydano w sprawie żadnego zarządzenia, pismem z dnia [...] r., sąd wezwał skarżących do wyjaśnienia czego dotyczy złożone zażalenie. W zakreślonym terminie D W wskazała, że skarży informacyjne pismo z dnia [...] r., zaskarżone już raz nieskutecznie we wspomnianym piśmie z dnia [...] roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Możliwość wnoszenia środków zaskarżenia, w tym zażaleń, jest jednym z pod-stawowych uprawnień służących ochronie praw strony postępowania sądowoadministracyjnego. Stosownie jednak do art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego jedynie w przypadkach przewidzianych w ustawie (i – dodatkowo – na postanowienia wymienione w tym przepisie). Z przepisów szczególnych wynika ponadto, że zażalenie służy także na niektóre zarządzenia przewodniczącego (art. 49 § 2 i art. 227 § 1 w związku z art. 198 p.p.s.a.). Wyraźnego wyjaśnienia skarżącej wymaga kwestia możliwości wnoszenia środków odwoławczych. Żaden z przepisów regulujących proces sądowoadministracyjny nie przewiduje możliwości wnoszenia środków zaskarżenia w nieskończoność. Zarówno skarga kasacyjna, jak i zażalenie – jeśli w ogóle są dopuszczalne – przysługują tylko raz. W świetle wcześniej przytoczonych przepisów tej samej ustawy bezsporne jest, iż nie dość, że zażalenie można wnieść tylko raz, to zażalenie na pisma informujące w ogóle nie przysługuje. Należy również wspomnieć, iż zażalenie na wspomniane pismo informacyjne sędziego (z dnia [...] r.) zostało już raz odrzucone w postanowieniu z dnia [...] r., które doręczono skarżącej jeszcze przed sporządzeniem przez nią ponownego zażalenia. Skarżąca miała zatem świadomość, dlaczego pismo, o którym mowa, nie może zostać skutecznie zaskarżone. Stosownie zatem do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., ponowne zażalenie wnioskodawczyni, jako niedopuszczalne, należało odrzucić.