III SAB/Wr 8/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz Sędzia NSA Józef Kremis (sprawozdawca) Protokolant Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi H. N. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. oddala skargę. Pismem z dnia [...] r., skierowanym do Prezydenta Miasta S., H. N. wniósł o wznowienie postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją z dnia [...] r. o cofnięciu na stałe zezwolenia na prowadzenie publicznego transportu drogowego – zarobkowego przewozu osób. Po rozpoznaniu wniosku, decyzją z dnia [...] r., Prezydent Miasta S. odmówił wznowienia postępowania, z uwagi na przekroczenie miesięcznego terminu do złożenia podania. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (decyzja [...] r., Nr [...]). Rozstrzygnięcie to H. N. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Pismem z dnia [...] r. skarżący ponownie wniósł do Prezydenta Miasta S. o wznowienie postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie zarobkowego przewozu osób. W dniu [...] r. organ administracji poinformował wnioskodawcę, że sprawa o wznowienie została już rozpatrzona w administracyjnym toku instancji i jest przedmiotem rozpoznawania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na skutek skargi wniesionej przez stronę. Prezydent wyjaśnił, że od orzeczenia Sądu zależy dalszy bieg sprawy. W dniu [...] r. skarżący po raz kolejny zażądał od Prezydenta Miasta S. rozpoznania złożonego wniosku o wznowienie postępowania. W odpowiedzi udzielonej skarżącemu w dniu [...] r. Prezydent wyjaśnił, że sprawa z wniosku o wznowienie postępowania zawisła przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu i poinformował, że do czasu prawomocnego jej zakończenia przez Sąd, kolejne pisma skarżącego w tym przedmiocie nie będą rozpoznawane. W piśmie z dnia [...] r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skarżący zawarł zażalenie na niezałatwienie przez Prezydenta Miasta S. sprawy z wniosku o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że w odpowiedziach udzielanych na kolejne jego monity, Prezydent S. odmawiał rozpoznania złożonego przez niego wniosku o wznowienie postępowania, z uwagi na zawisłość sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Tymczasem w ocenie strony, sprawa będąca przedmiotem skargi do Sądu nie stoi na przeszkodzie rozpoznaniu przez organ kolejnych wniosków o wznowienie, bowiem powołują one nowe fakty i dokumenty. W dniu [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uznało zażalenie za nieuzasadnione. Kolegium podniosło w pierwszej kolejności, że pomimo wezwania skierowanego do żalącego się, nie był on w stanie wskazać, którego (z jakiego dnia) wniosku o wznowienie postępowania ono dotyczy. Nadto, jak podniosło Kolegium, przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu toczy się sprawa ze skargi . N. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania i do czasu jej zakończenia nie można przyjąć, że organ pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku. Nie godząc się ze stanowiskiem organów administracji, H. N. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., wnosząc o zobowiązanie tego organu do podjęcia decyzji w sprawie złożonego przez niego wniosku o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu skargi podniósł, że przedstawiał organom nowe fakty i dowody, wskazujące na fakt, że wydanie decyzji o cofnięciu mu zezwolenia na prowadzenie zarobkowego przewozu osób, nastąpiło z powodów politycznych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi, wyjaśniając, że w sprawie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] r. nadal toczy się postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, nie jest zatem możliwe prowadzenie drugiego postępowania w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "u.p.p.s.a."), tj. decyzji lub postanowień, aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Do bezczynności organu pierwszej instancji w sprawie wniosku skarżącego o wznowienia postępowania doszłoby więc wtedy, gdyby w terminie prawem przewidzianym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie, w szczególności zaś nie rozpoznał wniosku o wznowienie postępowania, a także wówczas, gdy mimo ustawowego obowiązku i spełnionych przez stronę warunków prawnych – materialnych i formalnych – nie zakończył postępowania wydaniem decyzji. Uwzględniając przywołane zasady dokonywanej przez Sąd oceny bezczynności organów administracji publicznej, należy stwierdzić, że skarga H. N. nie mogła być uwzględniona. Skarżący zarzuca bezczynność Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W., polegającą na nierozpoznaniu złożonego przez niego wniosku o wznowienie postępowania, zakończonego decyzją Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. w sprawie cofnięcia na stałe zezwolenia na prowadzenie transportu drogowego – przewozu osób. Tymczasem, jak bezspornie wynika z akt administracyjnych, wniosek złożony przez skarżącego w dniu [...] r. został przez Prezydenta S. rozpoznany, bowiem decyzją z dnia [...] r. odmówił on wznowienia postępowania, uznając, że wnioskodawca nie dochował ustawowego miesięcznego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. Na skutek odwołania strony, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. ponownie rozpatrzyło wniosek strony, wskutek czego orzekło w dniu [...] r. o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta. Bezsporną w sprawie jest również okoliczność, że wnioskodawca zaskarżył decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Następnie, jak wynika z oświadczeń stron i zgromadzonych dokumentów, skarżący skierował do Prezydenta Miasta S. dwa kolejne pisma (w dniach [...] r.), w których żądał wznowienia postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie zarobkowego transportu drogowego, podnosząc, że decyzja z dnia [...] r. została z przyczyn wyłącznie politycznych. Na kierowane do organu podania skarżący otrzymywał odpowiedzi w terminach przewidzianych dla załatwienia spraw (pismo Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. i [...] r.). Organ informował skarżącego, że sprawa z wniosku o wznowienie postępowania zawisła przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu i do czasu jej prawomocnego rozpoznania przez Sąd nie mogą być podejmowane żadne decyzje organu w tym przedmiocie. Niesporne w sprawie jest również i to, że wyrokiem z dnia [...] r. ([...]) Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, co oznaczało przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Sądowi orzekającemu w niniejszej sprawie jest wiadomo z urzędu, że wyrokiem z dnia [...] r. ([...]) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę Kolegium na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r. Takie orzeczenie NSA oznacza, że sprawa wznowienia postępowania o cofnięcie na stałe zezwolenia na wykonywanie transportu drogowego przez skarżącego będzie ponownie rozpoznawana przez organ administracji według wiążących go wytycznych zawartych w wyroku WSA z dnia [...] r. Trzeba przy tym podkreślić, że wobec składania przez skarżącego nowych według niego dowodów – które miałyby przemawiać na rzecz wznowienia postępowania –w czasie zawisłości sprawy przed Sądem, organy administracji nie mogły podejmować rozstrzygnięcia w ich przedmiocie, jako że postępowanie wywołane podaniem skarżącego a następnie jego skargą nie zostało jeszcze prawomocnie ocenione przez Sąd, a więc nadal pozostawało sprawą o wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] r., przy czym spór między organami a skarżącym dotyczył tak istotnej kwestii, jak zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Skoro wniosek skarżącego o wznowienie postępowania został rozpoznany przez organy obu instancji (wydano decyzje), a następnie – wskutek skargi H. N. – sprawa trafiła do sądu i stanowiła przedmiot postępowania sądowo-admini-stracyjnego w dwóch instancjach, nie można w takich okolicznościach skutecznie zarzucić organowi administracji pozostawanie w bezczynności. Z tych względów – stosownie do dyspozycji art. 151 u.p.p.s.a. – należało orzec jak w sentencji wyroku.