III SAB/Wr 9/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. D. na bezczynność Prezydenta Miasta Ś. w przedmiocie uzyskania zezwolenia na linię komunikacji regularnej specjalnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 kwietnia 2006 r. skarżący H. D. - działający za pośrednictwem adwokata - złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ś. polegającą na niepodjęciu przez organ czynności w sprawie skierowanego przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Naruszenie prawa zostało spowodowane - zdaniem skarżącego - pozostawieniem bez rozpoznania złożonych przez niego wniosków o wydanie zezwoleń na linie komunikacji specjalnej regularnej -w sytuacji, gdy wnioskowane sprawy powinny być zakończone wydaniem decyzji merytorycznej. Skarżący wniósł o zobowiązanie Prezydenta Miasta Ś. do wydania decyzji merytorycznych w sprawach jego wniosków o wydanie zezwoleń na linie komunikacji specjalnej regularnej. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna podniosła, że skarżący nie wykorzystał wszystkich przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2006 r. wezwano adwokata skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez oświadczenie, czy przed wniesieniem skargi do Sądu zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z zażaleniem na bezczynność Prezydenta Miasta Ś., a jeżeli tak, to jakie postanowienie w wyniku rozpatrzenia powyższego zażalenia wydano. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący podał, że organ I instancji pozostawiając sprawę bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 kpa uczynił to w formie pisma, na które ustawa nie przewiduje środka zaskarżenia. W tej sytuacji nie składano zażalenia na bezczynność Prezydenta Miasta Ś. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 52 § 1 p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.s.a.). W literaturze podkreśla się, że w razie pozostawienia przez organ podania bez rozpoznania strona może podjąć obronę przed bezczynnością składając zażalenie do organu wyższego stopnia, a następnie w razie nieuwzględnienia zażalenia skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. B. Adamiak/w:/ B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2006, s. 368). Droga sądowa staje się zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Wniesienie skargi na bezczynność organu jest więc możliwe dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia - w niniejszej sprawie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (art. 37 k.p.a.). Z odpowiedzi na skargę i jednoznacznego oświadczenia złożonego przez skarżącego wynika, że H. D. nie złożył zażalenia na bezczynność organu administracyjnego do organu wyższego stopnia. Skoro zatem skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia i w ten sposób nie spełnił jednego z niezbędnych warunków wniesienia skargi, skarga jako przedwczesna podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 6) p.s.a. 3 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. WSA/post.l -uzasadnienie postanowienia