III SAB/Wr 9/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Oławie w przedmiocie kontroli zagrożenia zdrowia w budynku mieszkalnym wielorodzinnym postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 grudnia 2023 r. M. D. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem platformy ePUAP, skargę na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Oławie w przedmiocie kontroli zagrożenia zdrowia w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Zarządzeniem z 26 marca 2024 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie dowodu wniesienia ponaglenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) — dalej: p.p.s.a. pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący odebrał wezwanie w dniu 29 marca 2024 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia — k. 76). W odpowiedzi na wezwanie udzielonej z zachowaniem terminu (31 marca 2024 r.) przedłożył pismo, w którym odniósł się do wniesionej skargi. Jak wynika z jego treści, skargę podtrzymuje. Do pisma dołączył skany kolejnych dokumentów w sprawie: zawiadomienia wysyłane do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Oławie, odpowiedzi organu, zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi oraz materiał dowodowy w postaci zdjęć (k. od 82 do 103). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.) — dalej: k.p.a. przyznaje stronie prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponadto art. 37 k.p.a. określa, że ponaglenie powinno zawierać uzasadnienie oraz, że wnosi się je do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie albo do organu prowadzącego postępowanie — jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu, bowiem brak ponaglenia powoduje, że skarga jest niedopuszczalna. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, jeżeli skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków strona skarżąca odebrała 29 marca 2024 r., zatem termin do uzupełnienia braków upłynął wraz z dniem 5 kwietnia 2024 r. Skarżący wprawdzie przesłał pismo w wyznaczonym terminie, do przesłanego pisma nie dołączył jednak dowodu wniesienia ponaglenia w sprawie, tym samym nie wykonał wezwania Sądu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.