III SO/Wr 1/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej D W od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, z dnia [...] r. sygn. akt III SO/Wr 1/09 umarzającego postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] r., umarzające postępowanie o wymierzenie organowi grzywny, wraz z uzasadnieniem, doręczono pełnomocnikowi skarżącej – [...] S W – w dniu [...] r. W dniu [...] r. pełnomocnik strony złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego postanowienia, natomiast sporządzonym osobiście pismem z dnia [...] r. D W wywiodła skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Nadto, stosownie do treści art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, lub z innych przyczyn niedopuszczalną, przy czym podkreślić należy, iż braki skargi, wynikające ze szczególnych wymagań stawianych temu środkowi odwoławczemu, nie mogą być naprawiane w trybie właściwym do usuwania braków formalnych pisma procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził stanowczy pogląd, że jeśli skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem art. 175 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny powinien ją odrzucić bez wzywania do usunięcia braków (vide: Postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 roku, FSK 3/04, M. Prawniczy 2004, nr 5, s. 202). Wniesiona przez stronę skarżącą skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata ani radcę prawnego, zaś skarżąca nie wykazała by przysługiwały jej kompetencje, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie wyżej przytoczonych przepisów należało skargę kasacyjną odrzucić.