III SO/Wr 1/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2010 r., na posiedzeniu niejawnym w spawie z wniosku D. W., w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W., zażalenia skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego z dnia z dnia [...] r. sygn. akt III SO/Wr 1/09 postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] r. w sprawie III SO/Wr 1/09, odrzucono skargę kasacyjną D. W. na postanowienie tutejszego Sądu z dnia [...] r. umarzające postępowanie w sprawie wniosku o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W., z uwagi na niespełnienie wymogu z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej osobiście w dniu [...] r. Pismem z dnia [...] r. D. W. złożyła zażalenie na to postanowienie. Po raz kolejny w swym piśmie, obok wielu powtarzających się, bliżej niesprecyzowanych zarzutów wobec organów: B. G. T. i S. P. T., jak również insynuacji pod adresem sądu, strona nie podniosła żadnych zarzutów na poparcie wniesionego środka zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Możliwość wnoszenia środków zaskarżenia, w tym zażaleń, jest jednym z podstawowych uprawnień strony postępowania sądowoadministracyjnego służącym ochronie jej praw. Stosownie jednak do art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego jedynie w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia wymienione w omawianym przepisie. Dodatkowo z przepisów szczególnych wynika, że zażalenie służy także na niektóre zarządzenia przewodniczącego tj. na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania pisma, którego strona nie uzupełniła lub nie poprawiła w terminie (art. 49 § 2) oraz na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1), co potwierdza treść art. 198 p.p.s.a. Analiza pisma strony skarżącej, w kontekście okoliczności faktycznych sprawy, prowadzi do stwierdzenia, że nie może ono zostać uznane za skuteczny i prawidłowy środek odwoławczy. Po myśli art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu, lub z innych przyczyn niedopuszczalne, przy czym podkreślić należy, iż braki zażalenia, wynikające ze szczególnych wymagań stawianych temu środkowi odwoławczemu, nie mogą być naprawiane w trybie właściwym do usuwania braków formalnych pisma procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził stanowczy pogląd, że niedopełnienie warunku wynikającego z art. 194 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest brakiem nieusuwalnym powodującym odrzucenie zażalenia (vide: postanowienie NSA z dnia 4 czerwca 2008 r., I OZ 359/08, LEX nr 493883). Wniesione przez stronę skarżącą zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej nie zostało sporządzone przez adwokata ani radcę prawnego, zaś skarżąca nie wykazała by przysługiwały jej kompetencje, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie wcześniej przytoczonych przepisów, należało zażalenie odrzucić.