III SO/Wr 13/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 1 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 5 lipca 2021 r., nr SKO4162/48/2021 w przedmiocie odmowy wymiany prawa jazdy kategorii B zażalenia G. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 7 lipca 2022 r., sygn. akt III SO/Wr 13/22 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie z 7 lipca 2022 r. Postanowieniem z 7 lipca 2022 r., sygn. akt III SO/Wr 13/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek skarżącego: G. G. (dalej: skarżący) z 28 lutego 2022 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorzadowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z 5 lipca 2021 r., nr SKO 4162/48/2021 w przedmiocie odmowy wymiany prawa jazdy kategorii B (decyzja doręczona 28 lipca 2021r.). W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał na niewykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 8 marca 2022 r. do uzupełnienia braków wniosku tj. dokonania czynności, dla której termin został uchybiony (złożenie skargi) oraz wskazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Pismem z 20 lipca 2022 r. pełnomocnik skarżącego (żona) podniosła , że braki wniosku zostały uzupełnione za pismem 20 kwietnia 2022 r. Uznając ww. pismo za zażalenie, zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III z 27 lipca 2022 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków zażalenia (odpis zażalenia wraz z załącznikami) oraz uiszczenia wpisu od zażalenia, w terminie 7 dni. Skarżący uzupełnił powyższe braki w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd uznał, że zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Regulacja powyższa została wprowadzona do ustawy z uwagi na ekonomikę procesową i ma w założeniu służyć racjonalizacji postępowania i realizacji konstytucyjnego nakazu rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki poprzez zapobieganie mnożeniu instancji sądowych. Powołany przepis przewiduje dwie sytuacje, w których wojewódzki sąd administracyjny jest uprawniony do autokontroli własnego postanowienia: gdy zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione. Oczywista zasadność zażalenia może wynikać zarówno z przyczyn formalnych, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względów merytorycznych. W każdym jednak wypadku o oczywistości zażalenia można mówić tylko wówczas, jeżeli zarzuty i żądania w nim zawarte można uznać za zasadne, gdyż wadliwość zaskarżonego postanowienia nie wzbudza wątpliwości i jest zauważalna bez potrzeby dokonywania jego głębszej analizy. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei w myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu ( § 2 ) . Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie ( § 4 ). Niedopełnienie przez stronę warunku dokonania równocześnie z wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu czynności, dla której uchybiono terminu, stanowi brak formalny wniosku, podlegający na wezwanie Sądu uzupełnieniu zgodnie z art. 49 p.p.s.a. Nieuzupełnienie braku w terminie 7 dni, pomimo prawidłowego wezwania powinno skutkować pozostawieniem wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 64 § 2 p.p.s.a., o czym strona winna być powiadomiona w powyższym wezwaniu. W rozpoznawanej sprawie w wezwaniu z 13 kwietnia 2022 r., stanowiącym wykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 8 marca 2022 r. do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, błędnie wskazano stronie, że "nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi", natomiast w postanowieniu Sądu z 7 lipca 2022 r. o odrzuceniu wniosku powołano się ( również błędnie) na wezwanie strony do uzupełnienia braków wniosku pod rygorem odrzucenia wniosku, a następnie na fakt niezastosowania się do tego wezwania. Mając na uwadze powyższe, z uwagi na nieprawidłowe wskazanie stronie skutków niewykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 8 marca 2022 r., nie można uznać, że została ona prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku. W konsekwencji błędne jest również postanowienie Sadu z 7 lipca 2022 r. , co do przesłanek do jego podjęcia. W tych okolicznościach Sąd uznał wniesione zażalenie za oczywiście uzasadnione i na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylił własne postanowienie z 7 lipca 2022 r. sygn. akt III SO/Wr 13/22 .