III SO/Wr 15/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2021 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy z wniosku A. V. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy od skargi w wysokości 100 (sto) złotych. Pismem z 23 marca 2021 r. strona skarżąca – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła wniosek o ukaranie Wojewody Dolnośląskiego grzywną za nieprzekazanie skargi. Pismem z 30 marca 2021 r. strona skarżąca cofnęła wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi (odpowiednio wniosku) jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia. Niedopuszczalność cofnięcia skargi (wniosku) stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie wniosku jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem wniosku, podlegało umorzeniu. W punkcie II postanowienia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.