III SO/Wr 20/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku V. P. w przedmiocie wymierzenia Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi postanawia: oddalić wniosek o wymierzenie grzywny. Pismem z 1 czerwca 2022 r. zatytułowanym "Prośba o przyspieszenie rozpoznania sprawy" V. P.(dalej: wnioskodawca), działając przez zawodowego pełnomocnika, zwrócił się o przyspieszenie rozpoznania skargi na przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: organ) postępowania w sprawie z jego wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 6 czerwca 2022 r. pełnomocnik wnioskodawcy został wezwany do sprecyzowania, czy pismo z 1 czerwca 2022 r. stanowi wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami administracyjnymi. W odpowiedzi pismem z 15 czerwca 2022 r. pełnomocnik wnioskodawcy wskazał, że pismo z 1 czerwca 2022 r. jest wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy. Pełnomocnik wnioskodawcy nie przedłożył do akt sprawy dowodu wniesienia przez wnioskodawcę skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania w sprawie z wniosku wnioskodawcy o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Do tutejszego Sądu nie wpłynęła skarga wnioskodawcy na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania w sprawie z wniosku wnioskodawcy o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 - dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie zaś niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55 § 1 p.p.s.a). Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a. jasno stanowi, że organ ma wykonać określony w tym przepisie obowiązek w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi. Pełnomocnik wnioskodawcy nie przedłożył w sprawie dowodu wniesienia przez wnioskodawcę skargi (np. potwierdzenia nadania przesyłki poleconej czy zwrotnego potwierdzenia odbioru przez organ przesyłki poleconej). Do tutejszego Sądu nie wpłynęła również przedmiotowa skarga wnioskodawcy. Wnioskodawca nie wykazał więc, czy i kiedy wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania w sprawie z wniosku wnioskodawcy o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, co nie pozwoliło Sądowi na uwzględnienie wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Wobec powyższego na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.