III SO/Wr 3/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. W. na Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny na skutek zażalenia D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia[...], sygn. [...] odrzucającego skargę kasacyjną postanawia: odrzucić zażalenie. W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie w sprawie ze skargi D W – reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika – na Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny. Pismem z dnia [...] r. skarżąca "cofnęła pełnomocnictwo". Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił na w/w postanowienie skargę kasacyjną - wniesioną i sporządzoną osobiście przez skarżącą - wskazując, że zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu [...] r. (adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru) wraz z pouczeniem, że na postanowienie to przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 7 dni od daty jego doręczenia, za pośrednictwem tutejszego Sądu, z podkreśleniem, że winno ono zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Pomimo powyższego skarżąca pismem nadanym w dniu [...] r., a sporządzonym i podpisanym osobiście, wywiodła na w/w postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zażalenie. W uzasadnieniu zażalenia wniosła "o uchylenie i zmianę zaskarżonego postanowienia bowiem jest ono niesprawiedliwe". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do uregulowań zawartych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", zażalenie jest drugim obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym. Nie można go jednak wnieść od wyroku, gdyż środek ten nie dotyczy orzeczeń merytorycznych. Przedmiotem zażaleń są zatem postanowienia i zarządzenia wydane w toku postępowania, z reguły o charakterze wpadkowym. Wyjątkowo zażalenie można wnieść od postanowienia kończącego postępowanie, gdy ustawa wyraźnie tak stanowi, tak jak w przypadku postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną (art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a.). Co do zasady w postępowaniu zażaleniowym nie obowiązuje przymus zastępstwa, jednakże ustawodawca regulując instytucję zażalenia od postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, uzależnił skuteczność jego wniesienia m.in. od sporządzenia go przez profesjonalne podmioty. Podmiotami tymi są, zgodnie z treścią art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., adwokat, radca prawny. Nie sporządzenie zaś zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez jedną z osób wymienionych w art. 194 § 4 p.p.s.a., jest nieusuwalnym brakiem, powodującym jego odrzucenie stosownie do treści art. 178 p.p.s.a., w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 30 września 2004 r., OZ 474/04, niepubl.) stanowiącego, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie odpis zaskarżanego postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej wraz z uzasadnieniem i pouczeniem został skutecznie doręczony skarżącej (z uwagi na cofnięcie pełnomocnictwa) w dniu [...] r. (adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Niezależnie jednak od powyższego skarżąca chociaż została prawidłowo pouczona i nie należy do powyżej wskazanych podmiotów, samodzielnie sporządziła oraz wniosła zażalenie (pismo z dnia [...] r.) na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej, czym bezspornie naruszyła dyspozycję przepisu art. 194 § 4 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art.178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.