III SO/Wr 35/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie z wniosku V. M. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu w przedmiocie nieprzekazania skargi postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 300 (słownie: trzysta) złotych; II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 17 maja 2021 r. skarżący złożył wniosek o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu wobec nieprzekazania skargi na bezczynność organu. Do wniosku dołączył potwierdzenie nadania skargi w dniu 4 grudnia 2020 r., zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki w dniu 9 grudnia 2020 r. i odpis skargi. Wojewoda Dolnośląski w odpowiedzi na wniosek o ukaranie grzywną wniósł o jego oddalenie. Wyjaśnił, że w dniu 9 grudnia 2020 r. wpłynęła do Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego we Wrocławiu skarga na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego. Pismem z 23 marca 2021 r. organ przekazał skargę wraz z aktami sprawy do WSA we Wrocławiu. Wskazał, że w sprawie doszło do zaburzenia obiegu wewnętrznego dokumentów, co skutkowało nieterminowym przekazaniem skargi. Ponadto zwrócił uwagę na nadmierne obciążenie organu ilością wpływających pism, problemy kadrowe i techniczne. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że skarga skarżącego wpłynęła do sekretariatu Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego w dniu 11 grudnia 2020 r. i została nadana przez organ w urzędzie pocztowym w dniu 6 kwietnia 2021 r. Do Sądu skarga wpłynęła 8 kwietnia 2021 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 919/21. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55. § 1 p.p.s.a). Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a., jasno stanowi, że organ ma wykonać określony w tym przepisie obowiązek w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi. Z akta sprawy, a także z oświadczenia Wojewody Dolnośląskiego wynika, że skarga wpłynęła do siedziby organu w dniu 9 grudnia 2020 r., a zatem trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi do Sądu upłynął 8 stycznia 2021 r. Organ przekazał skargę na bezczynność 6 kwietnia 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Uwzględniając powyższe Sąd uznał wniosek skarżącego za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 300 zł. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze treść wniosku i charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność), a także brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających taki stan rzeczy. Nie mogły stanowić usprawiedliwienia postawy organu - tłumaczenia, związane z trudnościami kadrowymi, technicznymi oraz z "zaburzeniami obiegu wewnętrznego dokumentów". Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze dyscyplinująco - restrykcyjny charakter omawianej instytucji Sąd stwierdził, że celowym i zasadnym jest nałożenie na Wojewodę Dolnośląskiego grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wymiar grzywny został wyliczony na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.