III SO/Wr 4/08
PostanowienieWSA we Wrocławiu2008-10-09
Skład orzekający: Asesor WSA Magdalena Jankowska-Szostak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie wniosku o wymierzenie grzywny jest dopuszczalne, gdy organ administracji ostatecznie przekazał skargę do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ strona skutecznie cofnęła wniosek o wymierzenie grzywny. Cofnięcie wniosku było dopuszczalne, gdyż jego przyczyną było przekazanie przez organ administracji skargi do sądu, co uczyniło pierwotny cel wniosku (wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi) bezprzedmiotowym. Zastosowanie miały przepisy PPSA dotyczące cofnięcia skargi i wniosków.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o wymierzenie grzywny organowi administracji za nieprzekazanie jej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Następnie, po otrzymaniu informacji o faktycznym przekazaniu skargi przez organ, strona cofnęła swój wniosek o grzywnę. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący:, Asesor WSA Magdalena Jankowska-Szostak, , , po rozpoznaniu w dniu 9 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku U K W sp. z o.o. z siedzibą przy ul. P ... w T o wymierzenie grzywny N O U M we W postanawia: umorzyć postępowanie.
Pismem z dnia 10 września 2008 r. strona skarżąca [...] złożyła wniosek w sprawie wymierzenia grzywny N O U M we W . Przedmiotowy wniosek spowodowany był nie przekazaniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożonej przez stronę skarżącą skargi na odpowiedź N O U M we W (Obw...) z dnia 9 lipca 2008 r. przez ten organ administracji. Zarządzeniem Przewodniczącego III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 września 2008 r. poinformowano stronę skarżącą, że dniu 5 września 2008 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga na odpowiedź N O U M we W (Obw....) z dnia 9 lipca 2008 r., przekazana przez N O U M we W . Wobec powyższego, pismem z dnia 23 września 2008 r. strona skarżąca cofnęła przedmiotowy wniosek z dnia 10 września 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W tym miejscu uzasadnienia przytoczenia wymaga art. 64 § 3 p.p.s.a. zgodnie z którym do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skuteczność cofnięcia skargi
/ w rozpatrywanym przypadku wniosku/ uzależniona jest, zgodnie z art. 60 zdanie 3 p.p.s.a., od wyniku badania sprawy przez sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi /wniosku/ stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek o jej cofnięcie
zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie przez stronę skarżącą wniosku z dnia 10 września 2008 r. nie budzi, z tego punktu widzenia, żadnych wątpliwości, tym bardziej, że przyczynę dokonania tej czynności stanowiło przekazanie przez N O U M we W do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi strony na odpowiedź tego organu administracji. Natomiast strona skarżąca wnioskiem z dnia 10 września 2008 r. domagała się ukarania grzywną N O U M we W z powodu nie przekazania jej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W związku z tym należało uznać, że cofnięcie wniosku jest dopuszczalne.
W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 64 § 3 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem wniosku podlegało umorzeniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło