III SO/Wr 77/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Y. P. w przedmiocie wymierzenia Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: oddalić wniosek o wymierzenie grzywny. Pismem z 6 kwietnia 2021 r. (data wpływu) Y. P. (dalej: wnioskodawca) złożyła za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) skargę na bezczynność w sprawie z wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu 26 maja 2021 r. Pismem z 30 sierpnia 2021 r. wnioskodawca złożył wniosek o wymierzenie organowi grzywny w wysokości 2 000 złotych za nieprzekazanie Sądowi skargi oraz o zasądzenie od organu na rzecz wnioskodawcy zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu podał, że w terminie 30 dni od otrzymania skargi organ miał obowiązek, wynikający z art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 - dalej: p.p.s.a.), przekazać skargę Sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, ale obowiązku tego organ nie dopełnił pomimo wielokrotnego przekroczenia tego terminu i stan ten trwa nadal. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie, wskazując, że skarga wpłynęła do Urzędu Wojewódzkiego w dniu 6 kwietnia 2021 r., a organ przekazał ją tutejszemu Sądowi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy pismem z 17 maja 2021 r. Organ podniósł przy tym, że nie sposób się zgodzić z twierdzeniem pełnomocnika wnioskodawcy, że doszło do wielokrotnego przekroczenia obowiązku i stan ten trwał nadał (w dniu 30 sierpnia 2021 r., w którym sporządzono wniosek o wymierzenie grzywny). Tym samym – zdaniem organu – z uwagi na fakt, że doszło do niewielkiego 11-dniowego opóźnienia w przekazaniu skargi oraz na fakt, że nieprzekazanie skargi do Sądu w terminie wynikło z nadmiernego obciążenia organu ilością wpływających pism i związaną z tym jednostkową komplikacją w obiegu dokumentów w sprawie wynikającą z niewystarczających zasobów kadrowych i technicznych, wniosek winien zostać oddalony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Wniosek podlegał oddaleniu. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie zaś niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 55 § 1 p.p.s.a). Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a. jasno stanowi, że organ ma wykonać określony w tym przepisie obowiązek w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi. Jak wynika z akt zarówno niniejszej sprawy, jak i sprawy o sygn. akt III SAB/Wr 1319/21 (pod którą zarejestrowano skargę), organ uchybił wprawdzie terminowi wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a., ale uchybienie to wyniosło 18 dni (a nie jak wskazywał organ 11 dni). Jak wynika bowiem z daty na stemplu pocztowym przesyłka ze skargą została nadana 24 maja 2021 r. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie wniosek o wymierzenie organowi grzywny okazał się być niezasadny, zwłaszcza w wysokości, której domagał się wnioskodawca. Skarga wprawdzie wpłynęła do Sądu z opóźnieniem, ale opóźnienie to było nieznaczne. Sam wniosek o wymierzenie grzywny został złożony do Sądu pismem z 30 sierpnia 2021 r., a więc długo po przekazaniu przez organ Sądowi skargi. Miał przy tym rację organ, podnosząc, że nie sposób się zgodzić z twierdzeniem, że doszło, jak wskazywał pełnomocnik wnioskodawcy, do wielokrotnego przekroczenia obowiązku i stan ten trwał nadal. Niewątpliwie bowiem w dacie złożenia wniosku stan ten nie trwał, a co więcej - ustał po 18 dniach od upływu terminu, o którym stanowi art. 54 § 2 p.p.s.a. W ocenie Sądu niezasadne okazało się w konsekwencji wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie, a tym bardziej w wysokości, której domagał się wnioskodawca. Wziąwszy pod uwagę nieznaczność przekroczenia obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także z uwagi na złożenie wniosku o wymierzenie grzywny długo po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd doszedł do przekonania, że choć – jak wskazano wyżej – termin przekazania skargi jest jasny i wynosi on trzydzieści dni od dnia jej otrzymania, w niniejszej sprawie nie zaszła podstawa do wymierzenia grzywny. Wobec powyższego na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak na wstępie.