III SPP/Wr 11/22

PostanowienieWSA we Wrocławiu2022-06-22

Skład orzekający: Magdalena Jankowska-Szostak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na niewłaściwym formularzu, mimo wezwania do uzupełnienia braków, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na wymaganym urzędowym formularzu, a braki te nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie, podlega pozostawieniu bez rozpoznania. Niezachowanie wymogu złożenia wniosku na urzędowym formularzu stanowi brak formalny, który organ wzywa do uzupełnienia pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Sąd utrzymuje w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, jeśli strona nie zastosowała się do wezwania.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z wpisu sądowego od zażalenia. Sąd wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez złożenie go na wymaganym urzędowym formularzu PPF. Strona odebrała wezwanie, jednak nie nadesłała wypełnionego i podpisanego formularza w wyznaczonym terminie. W związku z tym starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Strona złożyła sprzeciw od tego zarządzenia.
Rozstrzygnięcie
Utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 25 kwietnia 2022 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 25 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SPP/Wr 11/22, o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. R. na zarządzenie zastępcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 27 maja 2019 r., nr NK-N.4112.1.2019.MS6, w przedmiocie wygaśnięcia mandatu postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 25 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SPP/Wr 11/22. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 17 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Wr 321/19, o uzupełnienie braków formalnych zażalenia, Z. R. (dalej: strona skarżąca), pismem z dnia 2 lutego 2022 r., wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z wpisu sądowego od zażalenia, będącego przedmiotem wezwania. Pismem starszego referendarza sądowego z dnia 23 lutego 2022 r., wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na wymaganym urzędowym formularzu wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, który w załączeniu przesłano stronie celem jego wypełnienia, osobistego podpisania przez stronę skarżącą i przesłania do Sądu w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania tego pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie z dnia 23 lutego 2022 r., zostało odebrane przez skarżącego w dniu 14 marca 2022 r. (k. 4). Zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2022 r. starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wskazując, że strona skarżąca nie nadesłała wypełnionego i podpisanego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia 20 maja 2022 r. strona skarżąca złożyła, w ustawowym terminie, sprzeciw na zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 25 kwietnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, Sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Stosownie zaś do treści art. 260 § 2 p.p.s.a. w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. W myśl art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W wykonaniu delegacji ustawowej zawartej w art. 256 pkt 1 p.p.s.a. Rada Ministrów wydała w dniu 19 sierpnia 2015 r. rozporządzenie w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r. poz. 1257 ze zm.), które jest obecnie obowiązującym aktem w tym zakresie. W § 1 pkt 1 tego rozporządzenia ustalono wzór formularza wniosku oznaczonego symbolem "PPF" dla wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. Niezachowanie wymogu złożenia wniosku na urzędowym formularzu stanowi brak formalny wniosku w rozumieniu art. 49 § 1 p.p.s.a. i w konsekwencji należy wezwać do uzupełnienia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Taki tryb został zastosowany wobec skarżącego, któremu prawidłowo doręczono wezwanie do uzupełnienia braków wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF. Wraz z wezwaniem z dnia 23 lutego 2022 r. strona skarżąca otrzymała aktualny urzędowy formularz PPF celem wypełnienia i odesłania do Sądu w siedmiodniowym terminie. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie wraz z formularzem PPF została skutecznie doręczona w dniu 14 marca 2022 r., a termin do uzupełnienia braku formalnej upłynął w dniu 21 marca 2022 r. (poniedziałek). Bezsporne w sprawie jest to, że skarżący pomimo wezwania nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Należy zauważyć, że treść art. 257 p.p.s.a. nie pozwala na rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy jeżeli nie został on złożony na urzędowym formularzu. Zgodnie z tym przepisem wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd stwierdził, że starszy referendarz sądowy prawidłowo uznał, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy jako niezłożony na urzędowym formularzu należało pozostawić bez rozpoznania. W konsekwencji zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 25 kwietnia 2022 r. należało utrzymać w mocy. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 260 § 1 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło