III SPP/Wr 3/22
PostanowienieWSA we Wrocławiu2022-03-09
Skład orzekający: Magdalena Jankowska-Szostak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie starszego referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania jest zasadne, jeśli strona nie złożyła wniosku na urzędowym formularzu podpisanego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym, mimo wezwania sądu?Ratio decidendi
Zarządzenie starszego referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania jest zasadne, gdy strona, mimo wezwania sądu, nie złożyła wniosku na urzędowym formularzu podpisanego wymaganym rodzajem podpisu elektronicznego. Niewykonanie wezwania w tym zakresie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy. Starszy referendarz sądowy wezwał pełnomocnika strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu, podpisanego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym lub podpisem zaufanym, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pełnomocnik złożył wniosek, ale załącznik w postaci kopii formularza nie zawierał wymaganego podpisu elektronicznego. W konsekwencji, starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Pełnomocnik wniósł sprzeciw od tego zarządzenia.Rozstrzygnięcie
Utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 14 lutego 2022 r., sygn. akt III SPP/Wr 3/22.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 14 lutego 2022 r. sygn. akt III SPP/Wr 3/22 o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w sprawie ze skargi Z. Z. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 14 lutego 2022 r., sygn. akt III SPP/Wr 3/22.
Strona skarżąca, pismem wniesionym drogą elektroniczną za pośrednictwem ePUAP z dnia 3 stycznia 2022 r. (adresowanym do NSA), wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W związku z powyższym pismem z 26 stycznia 2022 r., wysłanym na adres EPUAP pełnomocnika strony skarżącej, starszy referendarz sądowy wezwał, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania poprzez złożenie podpisanego przez stronę, kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym lub podpisem zaufanym wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu i w tym celu do przesyłki załączono stosowny formularz PPF. Referendarz wskazał także na możliwość przesłania do Sądu drogą pocztową wypełnionego i własnoręcznie podpisanego wniosku.
Z urzędowego poświadczenia odbioru wynika, że wezwanie z 31 stycznia 2022 r., zostało odebrane przez pełnomocnika strony (k. 12).
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik strony skarżącej przy piśmie przewodnim z 1 lutego 2022 r. podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym oraz załączniki niezawierające podpisu elektronicznego. Jednym z załączników jest kopia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, która nie zawiera podpisu elektronicznego wnioskodawcy lub jego pełnomocnika (k.26-28).
Zarządzeniem z dnia 14 lutego 2022 r. starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wskazując, że strona nie wykonała wezwania w terminie.
Pismem z dnia 25 lutego 2022 r. pełnomocnik skarżący złożył sprzeciw na zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 14 lutego 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje:
Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, Sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Stosownie zaś do treści art. 260 § 2 p.p.s.a. w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Stosownie do art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady te dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b).
Generalną zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest konieczność ponoszenia przez strony kosztów postępowania związanych z udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a). Wyjątek od tej zasady wprowadza instytucja prawa pomocy, której celem jest zagwarantowanie dostępu do sądu podmiotom, znajdującym się w wyjątkowo trudnej sytuacji materialnej, niepozwalającej na poniesienie kosztów postępowania. W związku z tym strona występująca na drogę postępowania sądowego powinna mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania oraz wyjątkowości zwolnienia z tego obowiązku, czego konsekwencją powinno być wykazanie w sposób wiarygodny i rzetelny, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Przedmiotem sprzeciwu jest zarządzenie starszego referendarza sądowego, którym pozostawia wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia, starszy referendarz sądowy podkreślił, że w niniejszym postępowaniu strona skarżąca w terminie zakreślonym przez Sąd nie złożyła prawidłowo wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Taki wniosek złożony został w załączniku do pisma przewodniego, jako kopia, która nie została podpisana jednym z podpisów wymienionych in fine w art. 46 § 2a p.p.s.a., zgodnie z art. 46 § 2b p.p.s.a.
Z akt sprawy wynika, że wezwanie wysłane na adres ePUAP pełnomocnika skarżącego, zawierało prawidłowe pouczenie co do sposobu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponadto w toku postępowania skarżący otrzymał pouczenie o sposobie wnoszenia pism i załączników w formie dokumentu elektronicznego (k. 22 akt sądowych). Mimo tego strona skarżąca nie złożyła w przepisanym terminie prawidłowo podpisanego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tej sytuacji wniosek został pozostawiony bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło