IV SA/Wr 1/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 listopada 2012 r. J. G., zwany dalej skarżącym, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Z zawartego w aktach sprawy potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona na adres skarżącego w dniu 20 października 2012 r. Odbiór przedmiotowej decyzji skarżący pokwitował osobiście w tymże dniu. Bieg 30 – dniowego terminu do wniesienia skargi rozpoczął się więc w dniu 21 października 2012 r., a upłynął w dniu 19 listopada 2012 r. (poniedziałek). Wprawdzie sporządzona przez skarżącego skarga nosi datę 14 listopada 2012 r., lecz z akt sprawy niewątpliwie wynika, że skarga ta nadana została w urzędzie pocztowym w dniu 21 listopada 2012r. jako przesyłka polecona Nr (00)8590077 34506785914. W tym stanie faktycznym i prawnym stwierdzić należy, skoro termin do wniesienia skargi upływał w dniu 19 listopada 2012r. zaś skargę wniesiono w dniu 21 listopada 2012r., to należy przyjąć, że skarga została wniesiona z przekroczeniem 30-dniowego terminu, czyli z uchybieniem terminu określonego w cyt. wyżej przepisie art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Biorąc pod uwagę powyższe, wniesioną skargę należało uznać za niedopuszczalną i jako taką na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucić. Stąd orzeczono jak w sentencji.