IV SA/Wr 100/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2011r . na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 października 2008 r. sygn. akt IV SA/Wr 43/08 postanawia: odrzucić skargę. Wyrokiem z dnia 22 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę K. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia 8 listopada 2007 r. nr [...]w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego, zarejestrowaną pod sygn. akt IV SA/Wr 43/08. Przedmiotowy wyrok – doręczony skarżącemu w dniu 12 grudnia 2008 r. - nabył walor prawomocności w dniu 13 stycznia 2009 r. Krzysztof M. w dniu 14 lutego 2011 r. (data nadania) wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 43/08, powołując jako podstawę wznowienia wyszczególnione w treści skargi dokumenty, których uwzględnienie miałoby wpływ na wynik sprawy. W dalszej części swojego pisma skarżący wskazał, że w dniu 27 grudnia 2010 r. otrzymał z Wydziału Informacji Sądowej tut. Sądu protokół z rozprawy z dnia 17 grudnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/ Wr 289/10 (dotyczącej wznowienia postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 43/08), z którego wynika, iż na rozprawie reprezentował go substytut adwokata wyznaczonego z urzędu W. K. - aplikant adwokacki Ł. P.. Zdaniem skarżącego, udzielona aplikantowi substytucja w sprawie o sygn. akt IV SA/ Wr 289/10, bez wiedzy i zgody skarżącego jest "krzywdząca" , bowiem pełnomocnik ten "nie podjął próby przekonania Sądu o jego racjach, skutkiem czego w sprawie wydano postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania. Wojewódzki sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego musi poprzedzać sprawdzenie jej wymogów formalnych. W pierwszej kolejności skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega badaniu przez Sąd pod kątem dopuszczalności o dwojakim charakterze , a mianowicie dopuszczalności samej skargi i dopuszczalności wznowienia postępowania. Przy czym o dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego decyduje zachowanie ustawowego terminu oraz oparcie skargi na ustawowych podstawach wymienionych w przepisach ustawy regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi. Podstawy żądania wznowienia postępowania wymienione zostały w przepisach art. 271, art. 272§1 i art. 273 §1,2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)( zwanej dalej p.p.s.a.) , natomiast badanie dopuszczalności wznowienia obejmuje ocenę zasadności skargi. Badanie zatem merytorycznej zasadności skargi o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego musi poprzedzać sprawdzenie jej wymogów formalnych, w tym terminowości wniesienia takiej skargi i powołanych w niej podstaw wznowienia. Przy czym skarga o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego podlega odrzuceniu nie tylko wtedy , gdy powołana w niej postawa wznowienia została sformułowana w sposób dający się podciągnąć pod przewidzianą w ustawie podstawę , ale także wówczas gdy w rzeczywistości podstawa taka nie występuje ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16.05.2007r. IIICSK 56/07). Przechodząc zatem do badania dopuszczalności przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania zauważyć należy, że w badanej sprawie jako podstawę skargi o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 października 2008 r., wydanym w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 43/08 wskazano przepis art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. W tym miejscy wskazać należy, w kontekście okoliczności powołanych przez stronę skarżącą dotyczących "nienależytej reprezentacji strony w postępowaniu" a nie odnoszących się do sprawy będącej przedmiotem skargi o wznowienie złożonej w niniejszej sprawie tj. sprawy zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 października 2008 r. sygn. akt IV SA/Wr 43/08, że podstawą wznowienia postępowania, o którym mowa w art. 271 pkt 2 p.p.s.a., że nawet niewykonywanie lub nienależyte wykonywanie obowiązków procesowych przez pełnomocnika procesowego nie jest tożsame z brakiem należytej reprezentacji strony w rozumieniu tego przepisu i nie może stanowić ustawowej podstawy wznowienia postępowania, polegającej na pozbawieniu strony możności działania (por. postanowienie SN z 26 marca 2003r. II CZ 26/03, OSNC 2004, nr 6, poz.95; post. SN z 12 grudnia 2002 r., III AO 23/02, OSNPUS- wkł. 2003, nr 18, poz.11 ). Nieważność stanowiąca podstawę wznowienia musi zaś istnieć w chwili wydania orzeczenia. Nawet ewentualne wystąpienie przyczyn nieważności po wydaniu prawomocnego orzeczenia nie ma żadnego znaczenia prawnego. Zatem wskazane przez skarżącego okoliczności dotyczące reprezentacji skarżącego na rozprawie w dniu 17 grudnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/ Wr 289/10 nie mogą mieć żadnego znaczenia prawnego w tej sprawie Niezależnie od tego należy wskazać, że w myśl art. 277 p.p.s.a. – skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Przepis powyższy określa termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w wypadkach określonych w przepisach art. 271 i art. 273 p.p.s.a. Pozostaje poza sporem w niniejszej sprawie, że skarżący informację o treści uzasadnienia wyroku zapadłego w jego sprawie powziął w dniu 12 grudnia 2008 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wyrok wraz z uzasadnieniem. Powyższe orzeczenie nabyło walor prawomocności w dniu 13 stycznia 2009 r., a zatem termin do wniesienia skargi o wznowienie zaczął biec od dnia 14 stycznia 2009 r. i upłynął 14 kwietnia 2009 r. Natomiast skarga o wznowienie została wniesiona w dniu 14 lutego 2011 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu. Stosownie do treści art. 281 p.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Reasumując z tych względów skarga o wznowienie postępowania jako nie oparta na ustawowej podstawie oraz wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu na podstawie art. 281 w zw. z art. 273 § 2 i 277 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.