IV SA/Wr 102/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A.Z. na decyzję Rektora W. Wyższej Szkoły Informatyki Stosownej we W. z dnia [...] lipca 2016 r. (bez numeru) w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Pismem z dnia 23 stycznia 2017 r. A. Z. (zwany dalej stroną, skarżącym lub wnioskodawcą) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Rektora W. Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej we W. z dnia [...] lipca 2016 r. (bez numeru) w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Kwestionowana decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 12 grudnia 2016 r. Jednocześnie strona wystąpiła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że jako osoba po udarze mózgu została zakwalifikowana do eksperymentalnego programu obejmującego badania kliniczne leku na obniżenia cholesterolu, przed wdrożeniem go do powszechnego stosowania. W okresie przyjmowania leku wystąpiły skutki uboczne m.in. w postaci utraty przytomności i zaburzeń świadomości. W tym czasie skarżący był osobą leżącą i korzystającą z pomocy osób trzecich podczas bieżących czynności życia codziennego. Skarżący wskazał, że niedyspozycja zdrowotna, uniemożliwiająca mu wniesienie skargi na opisaną na wstępie decyzję w terminie, trwała od 2 do 16 stycznia 2017 r. Do wniosku skarżący dołączył dokumentację medyczną dotyczącą badań klinicznych, w których wziął udział, w tym również i zaświadczenie lekarskie stwierdzające niedyspozycje zdrowotną wnioskodawcy w dniach 4 – 16 stycznia 2017 r. Odnosząc się do żądania skarżącego, organ wniósł o jego odrzucenie wskazując, że przedstawione przez stronę okoliczności wraz z dołączoną dokumentacją medyczną, nie uprawdopodabniają braku winy skarżącego w uchybieniu terminu. Rektor podkreślił również, że strona dysponowała wystarczającym czasem do wniesienia skargi, zważywszy że badania kliniczne rozpoczęły się dopiero z dniem 4 stycznia 2017 r., a decyzja została doręczona już 12 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z powyższych przepisów wynika, że aby można było orzec o przywróceniu terminu do wniesienia skargi strona powinna: 1) uchybić terminowi dokonania określonej czynności w postępowaniu sądowym, 2) złożyć, za pośrednictwem organu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z równoczesnym dołączeniem jej do wniosku, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) uprawdopodobnić okoliczność wykazującą, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Przy czym dwa pierwsze warunki mają charakter formalny, których spełnienie umożliwia odniesienie się przez sąd orzekający w sprawie do merytorycznej zawartości wniosku o przywrócenie terminu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że strona zachowała tryb postępowania związany z przywróceniem terminu. Po pierwsze, skarżący niewątpliwie uchybił terminowi do wniesienia skargi na kwestionowaną decyzję. Jak wynika bowiem z akt sprawy strona otrzymała rozstrzygnięcie w dniu 12 grudnia 2016 r. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał zatem z dniem 11 stycznia 2017 r. Skarga zaś została nadana za pośrednictwem operatora wyznaczonego w dniu 23 stycznia 2017 r., a więc już po upływie ustawowego terminu. Po drugie, skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu w siedmiodniowym okresie od czasu ustania przyczyny zwłoki, tj. od 16 stycznia 2017 r., dołączając do niego również samą skargę. Po trzecie w końcu, skarżący uprawdopodobnił w sposób wystarczający, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Z przedłożonego przez skarżącego zaświadczenia lekarskiego jednoznacznie wynika, że w okresie od 4 do 16 stycznia 2017 r. nie dysponował pełną sprawnością zdrowotną, w tym zwłaszcza sprawnością intelektualną. Było to zaś rezultatem udziału skarżącego w badaniu klinicznym nowego leku wprowadzanego na rynek, do którego wnioskodawca przystąpił w dniu 22 grudnia 2016 r. W ocenie Sądu, powstałe skutki uboczne testowanego leku w postaci zaburzeń świadomości i jednorazowej utraty przytomności prowadza do wniosku, że w okresie niedyspozycji zdrowotnej skarżący nie miał możliwości zachowania terminu do wniesienia skargi. Nie tylko bowiem ograniczona sprawność fizyczna skarżącego, ale przede wszystkim jego zachwiana sprawność intelektualna w tym okresie mogła mieć wpływ na prawidłowość podejmowanych przez skarżącego czynności zmierzające do wniesienia skargi. Podkreślić przy tym należy, że ze powstałe uchybienie terminu skarżący nie ponosi winny, gdyż jego niedyspozycja zdrowotna powstała w sposób nagły i nieprzewidywalny. Nie można również czynić stronie zarzutu z tego, że przed przystąpieniem do badań klinicznych nie zadbała o własne interesy dysponując do tego odpowiednim czasem. Okoliczności uniemożliwiające dokonanie czynności procesowej w terminie były od skarżącego niezależne i nie miał on na nie żadnego wpływu. Przystępując do fazy testowej leku w dniu 3 stycznia 2017 r. skarżący miał zaś jeszcze ponad dwa tygodnie na wniesienie skargi i mógł zakładać, że tego terminu zdoła dochować. Z opisanych względów wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlegał uwzględnieniu, albowiem wnioskodawca uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego win. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.