IV SA/Wr 103/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie częściowego zwolnienia od ponoszenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej i ustalenie opłaty za pobyt postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 stycznia 2012 r. P. Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie częściowego zwolnienia od ponoszenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej i ustalenie opłaty za pobyt. Postanowieniem z dnia 9 marca 2012 r., sygn. akt IV SA/Wr 103/12 Sąd odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie powyższe stało się prawomocne w dniu 22 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Z zawartego w aktach sprawy potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona na adres skarżącej w dniu 14 grudnia 2011 r. Odbiór przesyłki pokwitował pełnoletni dorosły domownik: matka skarżącej – J. M. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto bowiem, że przez pojęcie "dorosłego domownika" należy rozumieć osobę pełnoletnią, zamieszkującą pod jednym adresem z adresatem, która nie musi z nim prowadzić wspólnego gospodarstwa domowego. Bieg 30 – dniowego terminu do wniesienia skargi rozpoczął się więc w dniu 15 grudnia 2011 r. (czwartek), a upłynął w dniu 13 stycznia 2012 r. (piątek). Skarga została złożona w dniu 19 stycznia 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym - k. 7 akt sądowych), a zatem z przekroczeniem 30 – dniowego terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym, wobec nieuwzględnienia przez Sąd wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy skarga podlegała odrzuceniu.