IV SA/Wr 103/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 21 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na czynność Prezydenta Wrocławia w przedmiocie ujęcia w gminnej ewidencji zabytków postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Pismem z 23 grudnia 2021 r. skarżący wniósł skargę na czynność Prezydenta Wrocławia w przedmiocie ujęcia w gminnej ewidencji zabytków. W dniu wpływu ww. skargi w tut. Sądzie zawisła już sprawa ze skargi tej samej strony na tą samą czynność organu w sprawie ujęcia w gminnej ewidencji zabytków; skarga została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV SA/Wr 371/21. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako niedopuszczalnej, gdyż sprawa objęta skargą między tymi samymi stronami jest w toku. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o odrzuceniu skargi, jeśli sprawa objęta skargą między tymi samymi stronami jest w toku (lis pendens), lub została już prawomocnie osądzona (res iudicata). Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość podmiotową (tożsamość stron) oraz tożsamość przedmiotową (tożsamość sprawy) wydany został prawomocny wyrok lub toczy się postępowanie (A. Kabat, Skarga, (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2009). Z uwagi na fakt, że sprawa objęta skargą z 23 grudnia 2021 r. była już między tymi samymi stronami w toku w dniu wniesienia tej skargi - na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. - skargę z 23 grudnia 2021 r. należało odrzucić. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II sentencji postanowienia znajduje oparcie w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.