IV SA/Wr 104/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi E. K. na decyzję Rektora [...] we W. z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium Rektora dla najlepszych studentów postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 8 lutego 2016 r. E. K. (zwana dalej skarżącą) wniosła skargę na decyzję Rektora [...] we W. z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium Rektora dla najlepszych studentów. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 marca 2016 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 (słownie: dwustu) złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 30 marca 2016 r. Skarżąca w przewidzianym okresie, który upływał z dniem 6 kwietnia br., nie uiściła należnego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona stosowna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że pismem z dnia 14 marca 2016 r. przesłano skarżącej odpis zarządzenia przewodniczącego z dnia 11 marca 2016 r., wzywający ją do uiszczenia należnego wpisu sądowego. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieopłacenie wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Korespondencja została po raz pierwszy awizowana ze względu na nieobecność adresata w dniu 16 marca 2016 r., po raz drugi w dniu 24 marca br., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 4 kwietnia 2016 r. i pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 30 marca 2016 r. W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało więc doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. przewidującego w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 jego złożenie na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy wraz z jednoczesnym zawiadomieniem adresata o złożeniu pisma i możliwości jego odbioru w danej placówce pocztowej lub urzędzie gminy (§ 1 i 2). W sytuacji wobec niepodjęcia korespondencji we wskazanym terminie doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu na jaki pozostawiono ją w odpowiedniej placówce (§ 4). Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 121), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W przedmiotowej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 30 marca 2016 r. Zatem termin na opłacenie skargi upływał z dniem 6 kwietnia 2016 r., który wypadał w środę. W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła jednak należnego wpisu sądowego od skargi. Wobec powyższego skargę – jako nieopłaconą – należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.