IV SA/Wr 106/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska, po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 5 października 2017 r. sygn. akt IV SA/Wr 106/17 w sprawie ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie odmowy wznowienia postępowania w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: odmówić wykładni powyższego wyroku. Wyrokiem z dnia 5 października 2017 r. sygn. akt IV SA/Wr 106/17 oddalona została skarga Z. R., dalej skarżący, na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 18 października 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie odmowy wznowienia postępowania w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego. Pismem z dnia 8 grudnia 2017 r. skarżący wniósł o wykładnię powyższego orzeczenia, wskazując, że doręczone orzeczenie jest dla niego niezrozumiałe. W uzasadnieniu wniosku skarżący nadto podniósł, że przed zaskarżeniem jakiegokolwiek orzeczenia na drodze instancyjnej należy spytać sąd o "jego emocje w trakcie orzekania o sprawie". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek ten nie jest zasadny. Stosownie do przepisu art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) dalej: p.p.s.a., Sąd, który wydał orzeczenie rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie Sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja orzeczenia jak i jego uzasadnienie, zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Potrzeba wykładni może być wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania wyroku (lub postanowienia – por. art. 166 p.p.s.a.). W ocenie Sądu z taką sytuacją nie mamy do czynienia w badanej sprawie. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 października 2017 r. jest jasny zarówno w zakresie sentencji, jak i jego uzasadnienia. W sposób jednoznaczny i czytelny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, a także przyczyny oddalenia skargi. Wobec tego trudno przyjąć, że wyrok ten wymaga niezbędnej wykładni. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wniosek o dokonanie wykładni jest w istocie polemiką z rozstrzygnięciem Sądu, bowiem skarżący podnosi jedynie, że jest niezadowolony z rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 158 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.