IV SA/Wr 109/09

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Ż. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Ż. na decyzję Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieprzyznania stypendium za wyniki w nauce postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie pracuje, jest studentem i utrzymuje się z alimentów wysokości 800 zł, pożyczki studenckiej w kwocie 600 zł i ze stypendium za wyniki w nauce 320 zł, co stanowi łącznie kwotę 1720 zł netto miesięcznie. Wyjaśnił, że pomaga rodzicom, którzy mają odrębne miejsce zamieszkania, przy obsłudze komputera i wykonywaniu innych czynności związanych z ich pracą i z tego tytułu otrzymuje od nich pomoc finansową, którą przeznacza na pokrycie czesnego. Udokumentował, że wydatki z tytułu utrzymania wynoszą: czynsz, woda, nieczystości 711,15 zł, energia elektryczna (według miesięcznej prognozy za okres ostatnich pięciu miesięcy) 97,11 zł, gaz: 61,34 zł, 70zł, 129,68 zł (za ostatnie trzy miesiące), spłata karty kredytowej w kwietniu 2009 r. 44,40 zł, miesięczna rata kredytu studenckiego 273,03 zł. Wydatki te wynoszą łącznie około 1195,69 zł (przy uwzględnieniu miesięcznego wydatku za gaz w wysokości 70 zł). Ponadto wskazał, że czesne za studia wynosi 4000 zł rocznie, zaś pozostałe koszty związane z nauką wynoszą: koszty podróży na studia do Wrocławia 100 zł, zakwaterowanie 60 zł, wyżywienie 60 zł. Ponadto w związku z nauką ponosi koszty zakupu podręczników i kupna artykułów żywnościowych i dlatego kwota wpisu 200 zł spowoduje uszczerbek w jego utrzymaniu. Wskazał, że nie posiada mieszkania ani innych nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Przepis art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie adwokata z urzędu. Przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze, iż skarżący jest osobą samotną, nieosiągającą dochodów z tytułu pracy zarobkowej i niepozostającą w zatrudnieniu, wysokość stałych wydatków w kwocie około 1195,69 zł przy uwzględnieniu dochodu w kwocie 1720 zł netto miesięcznie z tytułu alimentów, stypendium za wyniki w nauce i środków z kredytu studenckiego oraz innych wydatków związanych z nauką, a ponadto brak majątku i oszczędności przyjąć trzeba, iż wykazał on, że nie posiada środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych, w tym wspomnianego wpisu od skargi. W świetle powyższych okoliczności zbędne okazało się nadesłanie zaświadczenia z urzędu pracy potwierdzającego status osoby bezrobotnej. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.