IV SA/Wr 11/16
PostanowienieWSA we Wrocławiu2018-02-14
Skład orzekający: Lidia Serwiniowska, Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Gabriel Węgrzyn
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o uzupełnienie wyroku WSA, dotyczący rozstrzygnięć spoza zakresu skargi, w tym o mediację, ukaranie organu grzywną czy pouczenie o prawie do sądu powszechnego, jest dopuszczalny na podstawie art. 157 § 1 PPSA?Ratio decidendi
Wniosek o uzupełnienie wyroku WSA jest dopuszczalny jedynie w ściśle określonych przypadkach, gdy sąd nie orzekł o całości skargi lub nie zamieścił obligatoryjnego dodatkowego orzeczenia. Żądania dotyczące rozstrzygnięć spoza zakresu skargi, mediacji, ukarania organu grzywną czy pouczenia o prawie do sądu powszechnego nie mieszczą się w katalogu określonym w art. 157 § 1 PPSA i jako takie są niedopuszczalne. W przypadku wyroku oddalającego skargę, który jest kompletny, jedyną drogą kwestionowania jego treści jest skarga kasacyjna do NSA.Stan faktyczny
Skarżący Z. R. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku WSA z dnia 21 lutego 2017 r., który oddalił jego skargę na decyzję SKO w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o dodatku mieszkaniowym. Wniosek dotyczył m.in. rozstrzygnięć z innej sprawy (sygn. IV SA/Wr 504/15), mediacji, ukarania organu grzywną oraz pouczenia o prawie do sądu powszechnego. Skarżący uważał wyrok za częściowy i stronniczy.Rozstrzygnięcie
Odmówiono uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 14 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.), Sędziowie sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, sędzia WSA Gabriel Węgrzyn, Protokolant st. sekretarz sądowy Dorota Hurman, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 14 lutego 2018 r. sprawy z wniosku Z. R. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 lutego 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 11/16 w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: odmówić uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku.
Wyrokiem z dnia 21 lutego 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 11/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 5 sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
Pismem z dnia 28 lutego 2017 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o uzupełnienie wyroku. Domagał się:
"1) Uzupełnienia wyroku o rozstrzygnięcie, jakie zapadło pod sygn. akt IV SA/Wr 504/15 z dnia 19 stycznia 2017 r. ze skargi na decyzję [...] z dnia 19 maja 2015 r., gdyż sprawy te są ze w związku organicznym, który nie pozwala na zaskarżenie każdej z osobna do Naczelnego Sądu Administracyjnego,
2) uzupełnienia wyroku o dodatkowe rozstrzygnięcie, jakiego domagam się w trybie art. 115 ppsa, wszczęcie postępowania mediacyjnego i ukaranie organu grzywną za wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa, czego domagałem się w piśmie z dnia 2 września 2016 r. w sprawie o sygn. IV SA/Wr 504/15,
3) uzupełnienia wyroku o dodatkowe rozstrzygnięcie, jakiego domagam się w piśmie z dnia 20 stycznia 2017 r. w sprawie o sygn. IV SA/Wr 504/15 o uzupełnienie wyroku z dnia 19 stycznia 2017 r.,
4) o uzupełnienie wyroku o dodatkowe pouczenie co do prawa wniesienia pozwu do sadu powszechnego, od ogłoszonego wyroku, którym sąd znieważył mnie, naruszając moje dobra osobiste, jakim jest utracone bezpieczeństwo, dochody, czego nie mam możliwości dochodzenia na drodze instancyjnej".
Według skarżącego, ogłoszony wyrok jest częściowy, stronniczy i całkowicie mija się z prawdą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Należy zaznaczyć, że instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji wyroku, nie zaś do jego uzasadnienia.
Strona może żądać uzupełnienia wyroku co do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub też dodatkowych orzeczeń, które powinny znaleźć swoje miejsce w treści wyroku, jednakże zostały pominięte przez sąd (por. J. Jagielski w [red.] R. Hauser, M. Wierzbowski – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2013, str. 609). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, np. w przypadku, gdy sąd nie orzekł co do kosztów postępowania.
Natomiast w sprawie niniejszej Sąd w wyroku z dnia 21 lutego 2017 r. orzekł o całości skargi uznając, że jest ona niezasadna, stąd też podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Przepisy tej ustawy nie obligują Sądu do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia w przypadku oddalenia skargi. Zatem zakres uzupełnienia wyroku jakiego domaga się skarżący nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku.
Wobec powyższego żądanie skarżącego o uzupełnienie wyroku o dodatkowe kwestie, sformułowane przez skarżącego, w tym pouczenie o prawie do wniesienia pozwu do sądu powszechnego jest niedopuszczalne. Abstrahując od tego, że wydany w sprawie wyrok, jak już wyższej powiedziano, zawiera wszystkie elementy świadczące o jego kompletności, zaznaczenia wymaga, że od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego służy skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego i w ten sposób należy go ewentualnie kwestionować.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło