IV SA/Wr 110/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi M.J. na decyzję Rektora Karkonoskiej Akademii Nauk Stosowanych w Jeleniej Górze z dnia 19 grudnia 2023 r. nr KG-5510-160/2023 w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 29 stycznia 2024 r. M. J. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Rektora Karkonoskiej Akademii N. w J. (dalej: organ) z dnia 19 grudnia 2023 r. nr KG-5510-160/2023 utrzymującą w mocy decyzję organu z dnia 8 listopada 2023 r. nr KG 5510 72/2023 w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów. Wniesiona skarga nie zawierała numeru PESEL skarżącego. Wraz ze złożeniem skargi nie został również uiszczony wpis od skargi. Pismami z dnia z dnia 13 marca 2024 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Na uzupełnienie wskazanych braków zakreślono skarżącemu termin 7 dni od dnia doręczenia ww. wezwań pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, korespondencja sądowa zawierająca oba wezwania była awizowana w dniach 15 i 25 marca 2024 r. i nie została podjęta przez skarżącego z placówki pocztowej. Skarżący nie odpowiedział na skierowane do niego wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza jej analiza pod kątem dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 p.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wymogi formalne skargi określone zostały w przepisie art. 57 i art. 46 p.p.s.a. Według art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określa art. 46 ww. ustawy. Skierowane do skarżącego wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi w zakresie podania numeru PESEL znajduje podstawę w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., w myśl którego pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Nieuzupełnienie takiego braku, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a., stanowi podstawę odrzucenia skargi. Z kolei po myśli art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem, strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a). Jak wynika z akt sprawy, pismami z dnia 13 marca 2024 r. skarżący został wezwany przez Sąd do: – podania numeru PESEL; – uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł; w terminie 7 dni od doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja sądowa, zawierająca oba te wezwania, była awizowana w dniach 15 i 25 marca 2024 r. i nie została podjęta przez skarżącego z placówki pocztowej. Nie stwierdzając nieprawidłowości w sposobie awizowania, Sąd przyjął skutek doręczenia tej przesyłki na dzień 29 marca 2024 r., zgodnie z treścią art. 73 § 4 p.p.s.a. Liczony od tego dnia termin siedmiu dni na wykonanie wezwań Sądu minął bezskutecznie w dniu 5 kwietnia 2024 r. W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz 220 § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji.