IV SA/Wr 112/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Ryszard Pęk po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu należności z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej postanawia odrzucić skargę. Stosownie do art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin do wniesienia skargi jest terminem zawitym – co oznacza, że jego przekroczenie, niezależnie od przyczyn, powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § pkt 2 cyt. wyżej ustawy o NSA). Kwestie doręczenia pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym są unormowane w art. 65 – 81 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Według art. 73 § 1 tej ustawy w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Ten ostatni przepis stanowi, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). W rozpoznawanej sprawie odpis zaskarżonej decyzji wysłano za pośrednictwem poczty na wskazany przez skarżącego adres (ul. W. nr [...] 32, [...] Cz.) w dniu 22 lipca 2011 r. Z powodu niemożności doręczenia przesyłki adresatowi lub osobie uprawnionej pozostawiono ją w oddawczym Urzędzie Pocztowym Cz. 13 a zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w tym Urzędzie wraz z informacją o możliwości jej odbioru w terminie 7 dni od pozostawienia zawiadomienia pozostawiono w dniu 26 lipca 2011 r. "na drzwiach mieszkania adresata". Z powodu nie podjęcia tej przesyłki w terminie 7 dni, awizowano ją powtórnie w dniu 3 sierpnia 2011 r. Ponieważ skarżący nie odebrał awizowanej przesyłki w dniu 10 sierpnia 2011 r. zwrócono ją nadawcy. Odpis decyzji złożono w rezultacie do akt sprawy ze skutkiem doręczenia w dniu 10 sierpnia 2011 r. W tej sytuacji termin 30 dni do wniesienia skargi upłynął z dniem 9 września 2011 r. (był to dzień roboczy – piątek). Skarżący – jak wynika z daty stempla pocztowego – nadał skargę opatrzoną datą 18 stycznia 2012 r. tego samego dnia, a zatem po upływie terminu wskazanego w art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów skarga – jako spóźniona – podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.