IV SA/Wr 112/13

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. o ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Skarżący działający przez pełnomocnika matkę, złożył na urzędowym formularzu, podpisanym przez tego pełnomocnika, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Z uzasadnienia wniosku wynika, że skarżący i siostra uczą się poza miejscem zamieszkania i przeznaczają na dojazdy około [...] zł miesięcznie. Skarżący utrzymuje się z dochodów matki z tytułu zatrudnienia, które wynoszą [...] zł netto ([...] zł brutto), która nie ma możliwości podjęcia innego zatrudnienia i od [...] 2012 r. nie otrzymuje alimentów z funduszu alimentacyjnego, a ponadto spłaca długi byłego męża na podstawie egzekucji prowadzonej przez komornika obejmującej kwotę [...] zł i nie korzysta z pomocy opieki społecznej i rodziny. Matka ponosi wydatki związane z chorobą córki w kwocie około [...] zł, utrzymanie domu i wyżywienie wynosi około [...] zł. Skarżący, matka i jego siostra nie posiadają majątku i oszczędności. Następnie pismem referendarza sądowego z dnia [...]r., wysłanym na adres pełnomocnika, wezwano skarżącego do nadesłania dokumentów dotyczących sytuacji materialnej, tj. dowodów potwierdzających wysokość dochodów wnioskodawcy i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym ( ostatni i odcinek emerytury lub renty, zaświadczenie o wynagrodzeniu netto za ostatnie trzy miesiące z uwzględnieniem poszczególnych miesięcy, aktualna decyzja: ZUS, urzędu pracy lub opieki społecznej przyznająca świadczenia, umowa o pracę, zlecenie lub o dzieło, stypendia, honoraria i inne), wyciągów ze wszystkich kont bankowych i lokat bankowych za ostatnie trzy miesiące, zaświadczenia z urzędu pracy potwierdzającego status osoby bezrobotnej wnioskodawcy i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, dowodów potwierdzających wysokość wydatków związanych z utrzymaniem (opłaty za gaz, energię elektryczną, czynsz, wodę, telefon, leki, telewizja, podatek od nieruchomości, raty kredytów i pożyczek), dokumentów potwierdzające spłatę przez matkę zadłużenia z tytułu długu zaciągniętego przez byłego męża – w terminie siedmiu dni pod rygorem rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy na podstawie dokumentów złożonych wraz z formularzem. Z potwierdzenia odbioru tego wezwania wynika, że zostało ono doręczone skarżącemu w dniu [...]. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie. Przepis art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), stanowi, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m. in. ustanowienie radcy prawnego. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Wniosek skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie nadesłał on dokumentów źródłowych wymienionych, we wspomnianym wyżej, wezwaniu referendarza sądowego z dnia 3 czerwca 2013 r. Powyższe nie pozwala na ocenę jaka jest rzeczywista sytuacja materialna skarżącego i jego rodziny i czy w związku z tym jest w stanie ponieść koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika. Nie przeczy temu fakt, iż w formularzu podał on w jakiej wysokości matka (pełnomocnik) otrzymuje wynagrodzenie brutto, tj. [...] zł i netto [...]. Skarżący nie udokumentował w jakiej wysokości rodzina ponosi wydatki związane z utrzymaniem ani też nie nadesłał dokumentów potwierdzających spłatę przez matkę długu zaciągniętego przez jej byłego męża w wysokości [...] zł. Powyższe oznacza, że skarżący nie wykazał, że spełnia przesłanki warunkujące przyznanie mu prawa pomocy, mimo że na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania, że spełnia te przesłanki. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.