IV SA/Wr 112/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. C. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy naliczenia i wypłacenia wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie: Decyzją z dnia [...] nr [...] Komendant Wojewódzki Policji we W. (dalej: organ II instancji, organ odwoławczy) utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w O. (dalej: organ I instancji) z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy naliczenia i wypłacenia D. C. (dalej: skarżący, strona) wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżący odebrał decyzję organu II instancji w dniu 11 grudnia 2020 r. Skarga na opisaną decyzję organu odwoławczego została złożona przez stronę za pośrednictwem organu I instancji w dniu 4 stycznia 2021 r. (k. 13 akt sądowych). Z pieczęci wpływu znajdującej się na skardze wynika, że wpłynęła do właściwego organu w dniu 18 stycznia 2021 r. (k.2 akt sądowych). Na wezwanie Sądu pełnomocnik organu odwoławczego wyjaśnił, że skarga została przekazana na adres organu II instancji w dniu 18 stycznia 2021 r. w załączeniu przekazując wydruk z elektronicznego dziennika korespondencyjnego Wydziału Prezydialnego Komendy Wojewódzkiej Policji we W. Skarżący mimo skutecznego wezwania (doręczonego w dniu 16 lutego 2021 r. k. 24 akt sądowych) do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci podania numeru PESEL, w zakreślonym terminie nie uzupełnił wskazanego w wezwaniu braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ nie został zachowany ustawowy termin do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi po terminie, sąd odrzuca skargę postanowieniem, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli terminu jej wniesienia. W razie stwierdzenia uchybienia terminu, gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji przywrócenia terminu z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd nie może więc postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona stronie za pośrednictwem poczty w dniu 11 grudnia 2020 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 11 stycznia 2021 r. (art. 83 §2 p.p.s.a.). Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o trybie zaskarżenia do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu II instancji. Tymczasem jak wynika z akt sprawy (k. 13 akt sądowych), skarżący w dniu 4 stycznia 2021 r. złożył skargę, ale w siedzibie organu I instancji. Z korespondencji nadesłanej przez pełnomocnika organu odwoławczego na wezwanie Sądu (k.25 -26 akt sądowych) wynika natomiast, że organ I instancji w dniu 18 stycznia 2021 r. przekazał skargę strony do właściwego organu. Nastąpiło to zatem 7 dni po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Nadto skarżący nie uzupełnił wskazanego w wezwaniu (k. 20 akt sądowych) braku formalnego skargi co powoduje, że w sprawie zaistniała także podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a.