IV SA/Wr 113/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku spółki A o wstrzymanie wykonania decyzji Okręgowego Inspektora Pracy we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia, że obiekt i pomieszczenia użytkowane przez zakład pracy nie odpowiadają przepisom i zasadom bezpieczeństwa i higieny pracy postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Okręgowy Inspektor Pracy we W., stwierdził, że obiekty i pomieszczenia użytkowane przez zakład pracy – spółkę A, nie odpowiadają przepisom i zasadom bezpieczeństwa i higieny pracy. Pismem z dnia 30 stycznia 2008 r. skarżąca Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na powyższą decyzję. W dniu 29 lutego 2008 r. skarżąca Spółka wniosła, za pośrednictwem Okręgowego Inspektora Pracy we W., wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu wydania orzeczenia sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Na tle orzecznictwa sądowego ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia stronie skarżącej niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez tenże sąd zostałby wzruszony w wyniku uwzględnienia skargi. W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonych decyzji w omawianej sprawie co prawda nie powoduje negatywnych konsekwencji finansowych dla strony, jednak grozi powstaniem nieodwracalnych skutków, gdyż może spowodować skreśleniem z listy zakładów chronionych a w konsekwencji wyrządzeniem znacznej szkody. W związku z powyższym, na podstawie z art. 61 § 3 cytowanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.