IV SA/Wr 116/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy sfinansowania studiów podyplomowych postanawia: zwrócić skarżącej kwotę 300 (słownie: trzysta) złotych z tytułu nienależnie uiszczonych kosztów sądowych. Pismem z dnia 25 stycznia 2017 r. K. N., zwana dalej skarżącą lub stroną, wniosła skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy sfinansowania studiów podyplomowych. Wraz z wniesieniem skargi na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu została uiszczona przez skarżącą kwota 300 złotych tytułem wpisu od skargi, zaksięgowana pod pozycją 427/2017. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 239 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych, do których – zgodnie z art. 212 oraz art. 211 p.p.s.a. – zalicza się również opłaty sądowe obejmujące m.in. wpis. Stosownie natomiast do treści art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu lub różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Wobec powyższego należało stwierdzić, że skarżąca uiściła niewymagane koszty sądowe, rozumiane jako różnica między kosztami pobranymi – wynoszącymi 300 złotych – a kosztami należnymi, których w niniejszej sprawie strona nie miała obowiązku ponosić. Stąd też wpis – jako nienależny – podlegał zwrotowi na podstawie art. 225 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.