IV SA/Wr 117/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Sz. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przydziału lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. W. Sz. wniósł do tutejszego Sądu skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przydziału lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Kolegium wskazało, że zaskarżonym pismem poinformowano skarżącego o tym, że brak jest podstawy prawnej do wydania rozstrzygnięcia w sprawie odmowy przydziału lokalu mieszkalnego przez Gminę Miejską J. G. Podniosło, że skarga winna zostać odrzucona, ponieważ zaskarżona została czynność, która nie mieści się w katalogu określonym w art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi jest pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. stanowiące odpowiedź na "skargę" W.S. z dnia 10 grudnia 2012 r. "w sprawie decyzji Prezydenta Miasta J. G. z dnia [...] 2012 r. i z dnia [...] 2012 r. o nierozpatrzeniu pozytywnie wniosku o przydział lokalu mieszkalnego". Decydujące znaczenie w sprawie ma zatem ocena charakteru prawnego zaskarżonego pisma. Mając na względzie powyższe wyliczenie stwierdzić należy, że zaskarżone pismo, informujące w istocie skarżącego, iż jego żądanie, które zmierza do zawarcia z Gminą J. G. umowy najmu lokalu mieszkalnego nie jest sprawą administracyjną rozstrzyganą decyzją, nie spełnia wymogów koniecznych do zakwalifikowania go do którejkolwiek z form aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a sprawa niniejsza jako sprawa cywilna należy do właściwości sądu powszechnego. Podkreślenia wymaga, iż zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy uregulowane zostały w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 266 ze zm.). Ustawa ta nie przewiduje załatwiania spraw przyznawania uprawnień do lokalu w formie jakiegokolwiek aktu administracyjnego. Odnosi się to również do czynności poprzedzających nawiązanie stosunku najmu. Prawdą jest, że realizowane przez gminę zadania związane z zapewnieniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy są zadaniami z zakresu administracji publicznej. Niemniej jednak znamiennym jest, że skarżący dąży do zawarcia umowy, która uczyniłaby go najemcą lokalu. Te kwestie zaś są bezsprzecznie regulowane umowami cywilnoprawnymi i do rozstrzygania sporów w tym zakresie właściwe są sądy powszechne. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.