IV SA/Wr 119/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania wypłaconych świadczeń rodzinnych za nienależnie pobrane i zobowiązania do ich zwrotu wraz z ustawowymi odsetkami postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik E. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania wypłaconych stronie świadczeń rodzinnych za nienależnie pobrane i zobowiązania do ich zwrotu wraz z ustawowymi odsetkami. Jednocześnie w skardze pełnomocnik skarżącej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, że spełniona jest ustawowa przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W szczególności wskazał, że w odwołaniu skarżąca wniosła, z uwagi na trudną sytuację rodzinną, o umorzenie wyżej wskazanych należności. Powołał się jednocześnie na zasady, jakimi organ winien kierować się rozpatrując wniosek o umorzenie nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych i okoliczność dotyczącą nielojalnego zachowania się W. J. wobec skarżącej i brak informacji o fakcie podjęcia przez niego pracy i ustalenia w Finlandii zasiłku rodzinnego oraz jego pobieranie na własne potrzeby. Jednocześnie uzasadnił, że skarżąca jest osobą bezrobotną. Siebie oraz dwójkę małoletnich dzieci utrzymuje z otrzymywanego świadczenia rodzinnego w kwocie 1292 zł oraz alimentów w łącznej kwocie 800 zł. Pozostałą dwójkę, dorosłych już (dod. Sądu), dzieci utrzymuje zaś częściowo. Skarżąca znajduje się zatem w trudnej sytuacji finansowej. Jak dalej wskazał pełnomocnik skarżącej, pismem z dnia 10 stycznia 2011 r., skarżąca została wezwana do podania szczegółowych informacji o jej sytuacji finansowej i rodzinnej, co wskazuje, że postępowanie o umorzenie należności jest wciąż w toku, a wykonanie decyzji mogłoby doprowadzić do przedwczesnych i trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Zastosowanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może zatem nastąpić jedynie wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej. Sąd, wydając orzeczenie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, winien oprzeć swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy w zakresie zbadania zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania. Badając zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Kolegium, Sąd rozważył wszelkie okoliczności sprawy, mając przede wszystkim na uwadze cel instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, mianowicie tymczasowe wstrzymanie działań między innymi egzekucyjnych organu administracji, do czasu wydania przez sąd administracyjny wyroku w sprawie. Sąd uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie bowiem wykonanie decyzji zobowiązującej skarżącą do zwrotu kwoty 5.500 zł, na obecnym etapie, może spowodować wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca nie znajduje się co prawda w skrajnie trudnej kondycji finansowej, jednakże ze środków finansowych, którymi dysponuje nie jest w stanie wygospodarować pełnej kwoty zadłużenia. Tym bardziej, że jak twierdzi pełnomocnik skarżącej, rozpatrywana jest sprawa ewentualnego umorzenia orzeczonej do zwrotu kwoty. Zaakcentować jednak należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji daje stronie postępowania jedynie tymczasową ochronę, dlatego strona winna liczyć się z tym, że w razie oddalenia jej skargi będzie i tak zobowiązana do zwrotu świadczeń, które zostały uznane za nienależnie pobrane. Wobec powyższego można stwierdzić zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu z art. 61 p.p.s.a. skarżąca wykazała bowiem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do usunięcia skutków. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.