IV SA/Wr 119/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (spr.), Protokolant Agnieszka Figura, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 25 października 2012 r. sprawy ze skargi U. J. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 lutego 2005 r. w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 18/04 oddala skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 2 lutego 2005 r. sygn. akt IV SAB/Wr 18/04, w sprawie ze skargi U. J. (dalej: skarżąca) na bezczynność D. Kuratora Oświaty w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela, zobowiązał D. Kuratora Oświaty do wydania decyzji w przedmiocie nadania skarżącej stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku. Doręczenie prawomocnego orzeczenia i zwrot akt sprawy do organu nastąpiło w dniu 28 kwietnia 2005 r. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] D. Kurator Oświaty na podstawie art. 9b ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczycielska (Dz. U. z 2003 r. nr 118, poz. 1112 ze zm.) odmówił nadania skarżącej stopnia nauczyciela dyplomowanego. Od tej decyzji skarżąca wniosła odwołanie do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, który decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję D. Kuratora Oświaty z dnia [...] kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 stycznia 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 1971/05 oddalił skargę na ostateczną decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 30 sierpnia 2005 r. Skarżąca pismem z dnia 11 lipca 2007 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oddalającego skargę na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] sierpnia 2005 r. Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 186/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę o wznowienie postępowania w powyższej sprawie. Pismem z dnia 5 stycznia 2012 r. skarżąca wezwała D. Kuratora Oświaty do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w kwestii wydania decyzji w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W dniu 26 stycznia 2012 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na niewykonanie przez D. Kuratora Oświaty, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 lutego 2005 r. sygn. akt IV SAB/Wr 18/04, z żądaniem wymierzenia grzywny organowi. W uzasadnieniu skargi wskazała, że pomimo wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność w przedmiocie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego, organ pozostaje w bezczynności i do dnia złożenia skargi nie doręczył jej żadnego pisma, które świadczyłoby o wykonaniu tego orzeczenia sądowego. Skarżąca na rozprawie w dniu 25 października 2012 r. podała, że decyzja z dnia 29 kwietnia 2005 r. powstała w wyniku upozorowanego postępowania przeprowadzonego przez pracowników D. Kuratorium Oświaty, gdyż Komisja nie miała ani wniosku ani dokumentacji, a pracownicy Kuratorium, którzy wszczęli postępowanie nie zostali powołani przez Kuratora Oświaty. Dokumentacja bowiem z Sądu dotarła do Kuratorium Oświaty w dniu 28 kwietnia 2005 r. Natomiast wniosek, o którym mowa w tym postępowaniu został przez skarżącą wycofany dnia 16 czerwca 2001 r. Z protokołem, który został sporządzony przez pracowników Kuratorium zapoznała się przy odbiorze akt dnia 9 listopada 2005 r. Zaznaczono w nim, że przedmiotem postępowania jest wniosek z dnia 18 czerwca 2001 r., który skarżąca wycofała w czerwcu 2001 r. W protokole zaznacza się, że skarżąca jest zatrudniona w Zespole Szkół nr [...] mimo, że Zespół Szkół nr [...] został powołany uchwałą Rady Miasta 31 stycznia 2002 r. W czasie składania wniosku w 2001 r. Zespół Szkół jeszcze nie istniał. Decyzja z dnia 29 kwietnia 2005 r. powstała w wyniku postępowania prowadzonego bez wniosku, bez powołania Komisji przez Kuratora Oświaty. Podawano też błędne daty uprawomocnienia się decyzji tj. 9 marca, gdy rzeczywiście uprawomocniła się dnia 20 kwietnia. Skarżąca nie była stroną tego postępowania. Uważa, że organy nie wykonały wyroku Wojewódzkiego Sądu Wojewódzkiego we Wrocławiu z dnia 2 lutego 2005 r., gdyż odpowiedzialnym za wykonanie wyroku był D. Kurator Oświaty i decyzja w jej ocenie powinna dotyczyć postępowania przeprowadzonego przez Komisję Kwalifikacyjną prowadzącą postępowanie w dniu 10 lipca 2001 r. Skarżąca złożyła również na rozprawie wniosek z dnia 25 października 2012 r. w którym wniosła o stwierdzenie, że niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 lutego 2005 r. w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 18/04 mogło skutkować nie otrzymaniem decyzji pozytywnej mając na względzie postępowanie Komisji Kwalifikacyjnej z dnia 10 lipca 2001 r., nie stwierdzającej nie spełniania wymagań określonych w obowiązujących wówczas przepisach prawnych. Arkusz analizy formalnej dokumentacji, sporządzony przez komisję w dniu 10 lipca 2001 r. nie potwierdza nie spełniania wymogów prawnych. Dodała, że istotne dla sprawy jest to, że otrzymywała pisma, które w trakcie postępowania zostały sfałszowane. W odpowiedzi na skargę D. Kurator Oświaty wniósł o jej odrzucenie ewentualne oddalenie. Wskazując, że wbrew twierdzeniom skarżącej, organ decyzję wydał, a skarżąca zaskarżyła ją do Ministra Edukacji Narodowej, który utrzymał ją w mocy. Organ dodatkowo podkreślił, że skarżąca złożyła również skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a wobec treści rozstrzygnięcia przez nią nie aprobowanego, kolejną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W obu przypadkach stroną skarżoną było Ministerstwo Edukacji Narodowej. W ocenie organu, skarżąca nie zrozumiała istoty rozstrzygnięcia z 2005 r., które zobowiązywało Kuratora Oświaty do wydania decyzji, nie przesądzając jednocześnie o jej treści. Skarżąca natomiast interpretuje je, jako zobowiązanie do wydania decyzji nadającej jej stopnień awansu zawodowego – nauczyciela dyplomowanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Rolą sądu administracyjnego rozpoznającego skargę o ukaranie grzywną organu administracji niewykonującego wyroku sądu uwzględniającego skargę na bezczynność jest jedynie kontrola, czy po tym wyroku organ administracji podjął w sprawie w wyznaczonym terminie nakazane mu akty lub dokonał nakazanych mu czynności. Stwierdzenie, że wyrok nie został wykonany, umożliwia nałożenie na ten organ grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. W przeciwnym przypadku, to znaczy wtedy, gdy wyrok został wykonany, sąd zobligowany jest do oddalenia skargi. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny, zaś w myśl art. 154 § 3 p.p.s.a., wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że Sąd uwzględnia skargę wniesioną w powyższym trybie, jeżeli w dniu jej wniesienia organ administracji pozostawał w stanie bezczynności, tj. nie wykonał prawomocnego wyroku sądu administracyjnego w zakresie określonym w tym przepisie. Jeżeli zostały spełnione przesłanki z art. 154 § 1 p.p.s.a., to sąd powinien uwzględnić skargę, chyba że wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy nastąpiło co prawda z uchybieniem terminu, ale jeszcze przed wniesieniem skargi o wymierzenie grzywny do sądu. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 lutego 2005 r. sygn. akt IV SAB/Wr 18/04 wraz z aktami administracyjnymi sprawy został doręczony D. Kuratorowi Oświaty w dniu 28 kwietnia 2005 r., który w dniu [...] kwietnia 2005 r. wydał decyzję nr [...] odmawiającą nadania skarżącej stopnia nauczyciela dyplomowanego. Powyższa decyzja została następnie utrzymana w mocy decyzją Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...], a skarga na tą decyzję została wyrokiem z dnia 20 stycznia 2006 r. (sygn. akt II SA/Wa 1971/05) oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Z przytoczonych wyżej dat wynika, że organ nie pozostaje w zwłoce z wykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 lutego 2005 r. sygn. akt IV SAB/Wr 18/04, gdyż w powyższej sprawie została wydana decyzja, do jakiej został zobowiązany. Należy wskazać, że wnioskiem z dnia 18 czerwca 2001 r. skierowanym do D. Kuratora Oświaty skarżąca wszczęła postępowanie administracyjne w sprawie nadania jej stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego i do wydania decyzji w tym przedmiocie zobowiązany został D. Kurator Oświaty wyrokiem z dnia 2 lutego 2005 r. Nie można jednak mylić zobowiązania do wydania decyzji w przedmiocie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego, ze zobowiązaniem organu do nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Sąd wydając wyrok zobowiązujący do wydania decyzji we wskazanym przedmiocie, nie przesądza o treści decyzji. W niniejszym postępowaniu, wszczętym skargą z dnia 19 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, nie rozstrzygał o merytorycznej poprawności decyzji D. Kuratora Oświaty z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] odmawiającej nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego, a jedynie orzekał, czy organ zobowiązany wyrokiem z dnia 2 lutego 2005 r. do określonego działania, podjął takie działania. Jak wyżej wspomniano, sąd uwzględnia skargę wniesioną w trybie art. 154 p.p.s.a., gdy w dniu jej wniesienia organ administracji publicznej pozostawał w stanie bezczynności przez niewykonanie prawomocnego wyroku sądu administracyjnego w zakresie określonym w tym przepisie. W sytuacji zatem, gdy w dniu wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie do Sądu w obrocie prawnym pozostawała już decyzja D. Kuratora Oświaty z dnia 29 kwietnia 2005 r., brak było podstaw do przyjęcia stanu bezczynności organu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 lutego 2005 r. W dniu wniesienia skargi organ nie pozostawał w bezczynności bowiem wydał stosowny akt. Nie było zatem podstaw do ukarania organu grzywną na podstawie art. 154 §1 p.p.s.a. W świetle powyższego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Podlegała zatem oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.