IV SA/Wr 122/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Y. K. na postanowienie D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 29 stycznia 2018 r. Y. K. (zwana dalej skarżącą lub stroną), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na opisane w sentencji postanowienie D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 marca 2018 r., doręczonym w dniu 12 marca 2018 r., skarżąca została wezwana – pod rygorem odrzucenia skargi – do usunięcia jej braków formalnych w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania poprzez nadesłanie pełnomocnictwa udzielonego reprezentującemu ją adwokatowi. W przewidzianym okresie, który upływał z dniem 19 marca br., wskazany brak formalny skargi nie został jednak usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), do każdego pisma procesowego, w tym także i do skargi, należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl zaś art. 49 § 1 p.p.s.a., jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w dniu 6 marca 2018 r. przesłano pełnomocnikowi strony skarżącej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, z tym pouczeniem, że ich nieusunięcie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 459 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia dostrzeżonego braku formalnego skargi zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 12 marca 2018 r. Zatem termin na jego usunięcie upływał z dniem 19 marca 2018 r., który wypadał w poniedziałek. W zakreślonym terminie nie wpłynęło jednak do tutejszego Sądu pełnomocnictwo udzielone reprezentującemu stronę adwokatowi. Wobec powyższego wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.