IV SA/Wr 123/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w sprawie zdolności do służby wojskowej postanowił: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...]r. M. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. Nr [...]utrzymującej w mocy orzeczenie terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...]r. nr [...]w sprawie zdolności do służby wojskowej. Pismem z dnia [...]r. wezwano skarżącego do sprecyzowania wniesionej skargi przez podanie, czy przedmiotem skargi jest wyłącznie ustalenie zdolności do służby wojskowej, czy tez ustalenie związku schorzenia ze służbą wojskową Pismem z dnia [...]r. skarżący poinformował, że przedmiotem skargi jest "wyłącznie ustalenie nabytych schorzeń powstałych w związku ze służbą wojskową". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej u.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Zaskarżone orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. nie należy do żadnej z kategorii wymienionych aktów administracyjnych i nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie z ustaloną linią orzeczniczą, sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby ze służbą wojskową (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99, OSNIAPiUS 2000 r., nr 5, poz. 167). Właściwy jest tu sąd pracy. Skarga jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 1 u.p.s.a.