IV SA/Wr 125/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak - sprawozdawca Sędziowie: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Asesor WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant: Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2005 r. sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...]r. nr [...] i z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargi. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta Powiatu W. orzekł o utracie przez B. S. prawa do zasiłku dla bezrobotnych, od dnia [...]r., z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Decyzję tę zainteresowana odebrała w dniu [...] r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie wniesienia od niej odwołania, które zgodnie z art. 129 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego winno być wniesione w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. W przypadku powyższej decyzji termin wniesienia od niej odwołania upłynął w dniu [...] r. W dniu [...]r. B. S. złożyła wniosek do Wojewody D. przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W uzasadnieniu wniosku zainteresowania podniosła, że przekroczenie terminu do wniesienia odwołania nie nastąpiło z Jej winy, a zostało spowodowane pogorszeniem się, od dnia [...]r., stanu zdrowia Jej ojca oraz Jej własną chorobą w okresie od dnia [...] r. do dnia [...] r. W związku z tym organ odwoławczy pismem z dnia [...] r. zwrócił się do zainteresowanej o niezwłoczne zgłoszenie się do Wydziału Polityki Społecznej D. Urzędu Wojewódzkiego we W. w celu udokumentowania podanych we wniosku przyczyn przekroczenia 14-dniowego terminu do złożenia odwołania od decyzji. B. S., do dnia [...] r., nie zgłosiła się do Urzędu, ani w żaden inny sposób nie przekazała dokumentów, które potwierdziłyby podane we wniosku przyczyny uchybienia terminu. W ocenie organu odwoławczego zainteresowana dopuściła się zaniedbania obowiązku strony do szczególnej staranności przy udowodnieniu braku swojej winy. W związku z powyższym organ odwoławczy prośby strony nie uwzględnił, uznając, że nie zostały spełnione przesłanki wynikające z treści art. 58 § 1 i § 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewoda D., postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] postanowił odmówić Pani B. S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Powiatu W. z dnia [...] r. W dniu [...]r. Wojewoda D. wydał postanowienie nr [...], mocą którego stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji z dnia [...]r. nr [...] Starosty Powiatu W., z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia. Na postanowienia Wojewody D. z dnia [...]r. nr [...] oraz z dnia [...] r. nr [...] B. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Do skargi skarżąca dołączyła kserokopię potwierdzenia nadania listu poleconego w urzędzie pocztowym w dniu [...]r. i w dniu [...]r., zawierającego odwołanie od decyzji Starosty i prośbę przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonych postanowień i wniósł o oddalenie skargi. Organ stwierdził, że potwierdzenie nadania przez skarżącą listu poleconego z podana datą nie zmienia faktu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji oraz zaniedbania obowiązku strony do szczególnej staranności przy udowodnieniu braku swojej winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowane jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z obowiązującym, w dacie ich wydania, prawem materialnym i przepisami procesowymi (art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.). Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późń. zm.), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające postawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienia nie naruszają przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie uznać należy, iż Wojewoda D. słusznie stwierdził, iż skarżąca nie uprawdopodobniła, że przekroczenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Starosty Powiatu W. z dnia [...] r. nr [...] nastąpiło bez Jej winy (art. 58 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego). Terminy spełniają w postępowaniu administracyjnym kilka istotnych funkcji, m. in. porządkują postępowanie, spełniają rolę gwarancyjną dla stron, gwarantują stabilność decyzji administracyjnej oraz przeciwdziałają powolności działania administracji. W kodeksie postępowania administracyjnego ustanowiono terminy załatwiania spraw przez organy, związano je terminami dokonywania niektórych czynności procesowych, zamieszczono także ustawowe terminy dotyczące czynności stron lub uczestników postępowania. Terminy ustanowione w k.p.a. mają charakter procesowy, dotyczą skuteczności czynności postępowania lub dopuszczalności ich podejmowania (Zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 188). Z akt sprawy wynika, że decyzja organu pierwszej instancji została skutecznie doręczona skarżącej w dniu [...] r. Fakt doręczania wspomnianej decyzji skarżąca potwierdziła własnoręcznym podpisem. Stosownie bowiem do postanowień art. 46 kodeksu postępowania administracyjnego odbierający pismo (decyzję) potwierdza doręczenie mu pisma swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. Istotne przy tym jest, że decyzja organu pierwszej instancji zawiera prawidłowe pouczenie o prawie, trybie i terminie wniesienia środka zaskarżenia w postaci odwołania. Skarżąca, w treści decyzji Starosty z dnia [...] r. nr [...], została pouczona, że od tej decyzji przysługuje prawo wniesienia odwołania do Wojewody D., za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od daty jej doręczenia. W przedmiotowej sprawie czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r. Warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji, co oznacza, że sprawa wszczęta odwołaniem nie może być rozpoznana merytorycznie. B. S. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania w dniu [...] r. Zgodnie z przepisem art. 58 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Właściwy organ administracji jest zobowiązany do przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu określone w art. 58 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. W postanowieniach art. 58 § 1 i 2 ustanowiono następujące przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie: a) brak winy zainteresowanego w uchybieniu terminu; b) wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu; c) dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu; d) dopełnienie wraz z wnioskiem tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin. Dyspozycja art. 58 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego wymaga "uprawdopodobnienia" braku winy, nie wymaga natomiast "wykazania obiektywnych przeszkód". Osoba zainteresowana powinna zatem uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 7 wydanie, C. H. Beck, s. 337). Przedmiotem uprawdopodobnienia jest okoliczność braku winy. "Z art. 58 KPA wynika, że uprawdopodobnienie braku winy powinno odnosić się wyłącznie do kwestii przyczyn niedotrzymania terminu, a nie być skierowane przeciwko podstawie prawnej lub okolicznościom faktycznym dotyczącym samej decyzji" (wyrok NSA z 14 maja 1991 r., II SA 340/91, ONSA 1991, nr 3-4, poz. 60). Z akt sprawy wynika, że skarżąca, we wniosku o przywrócenie terminu, jako przyczynę przekroczenia terminu do wniesienia odwołania, wskazała pogorszenie się, od dnia [...] r., stanu zdrowia Jej ojca wymagającego opieki oraz Jej własną chorobę w okresie od [...] r. do [...] r. W związku z tym organ odwoławczy zwrócił się do skarżącej, aby udokumentowała podane we wniosku przyczyny przekroczenie 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania. Do czasu wydania zaskarżonego postanowienia z dnia [...]r., skarżąca nie zgłosiła się osobiście w Wydziale Polityki Społecznej D. Urzędu Wojewódzkiego we W., ani w żaden inny sposób nie udokumentowała przyczyn przekroczenia terminu wskazanych we wniosku tj. nie przedłożyła np. żadnych zaświadczeń wskazujących na stan zdrowia Jej ojca i na stan zdrowia Jej samej. W ocenie Sądu Wojewoda D. zasadnie uznał, iż skarżąca "dopuściła się zaniedbania obowiązku strony do szczególnej staranności przy udowodnieniu braku swojej winy". W sprawie bezsporne jest, że strona skarżąca uchybiła ustawowemu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Potwierdzenie nadania przez skarżącą listu poleconego w dniu [...] r. i w dniu [...] r. nie zmienia faktu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji, gdyż termin ten upłynął w dniu [...] r. Z tych względów należy uznać, ze zaskarżone postanowienia nie naruszają obowiązującego prawa, zatem skargi jako niezasadne podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.