IV SA/Wr 128/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. i L. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2016 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego postanawia odrzucić skargę L. G. Po rozpatrzeniu wniosku M. G. z dnia 29 kwietnia 2016 r. Kierownik Gminno-Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. decyzją z dnia 23 czerwca 2016 r., odmówił jej przyznania prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko – M. G.. W wyniku wniesionego przez stronę odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. (Nr [...]) uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, organ I instancji, decyzją z dnia 13 października 2016 r. ponownie odmówił przyznania skarżącej prawa do niniejszego świadczenia wychowawczego. Od decyzji tej M. G. wniosła odwołanie, w rezultacie czego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2016 r. (Nr [...]) odmówiono przyznania świadczenia wychowawczego. Na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyła M. G. i L. G.. W odpowiedzi na wezwanie tut. Sądu z dnia 17 marca 2017 r. w sprawie uzupełnienia braków formalnych L. G. wskazał, iż w niniejszej sprawie występuje na takich samych prawach jak jego żona i wniósł o przyznanie mu praw skarżącego. Nadmienił przy tym, iż to on w niniejszym postepowaniu powinien faktycznie być stroną skarżącą, gdyż sprawa dotyczy jego dochodów, będących źródłem utrzymania rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga wniesiona przez L. G. jest niedopuszczalna. Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) uprawnienie do wniesienia skargi przysługuje każdemu, kto ma w tym interes prawny, a ponadto prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Rzecznikowi Praw Dziecka oraz organizacji społecznej w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego M. G. wydana na jej wniosek i skierowana wyłącznie do niej. Oznacza to, że stroną postępowania jest wyłącznie skarżąca, a nie jej małżonek. Tym samym podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego była wyłącznie skarżąca albowiem to ona z uwagi na posiadany interes prawny w przyznaniu jej świadczenia wychowawczego zwraca się o przeprowadzenie przez tut. Sąd kontroli legalności zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która takiego prawa jej odmawia. Co jednak istotne, nie ma przeszkód, aby skarżący L. G. jako małżonek skarżącej występował w niniejszym postępowaniu jako jej pełnomocnik pod warunkiem przedstawienia pisemnego pełnomocnictwa lub też umocowania go do tego przez skarżącą ustnie do protokołu na wyznaczonej przez sąd rozprawie. Zgodnie bowiem z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Mając na względzie powyższe, skargę L. G. jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.