IV SA/Wr 129/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Przepis art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowi, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Stosownie do art. 127 § 3 kpa, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. W niniejszej sprawie wskazana przez skarżącą decyzja została wydana przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w I instancji, a więc w sprawie tej zastosowanie miał przepis art. 127 § 3 kpa. Powyższa decyzja została doręczona skarżącej w dniu [...]r. i zawierała prawidłowe pouczenie, że strona może w ciągu 14 dni od dnia doręczenia decyzji zwrócić się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca skierowała taki wniosek do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu [...]r. i tego samego dnia za pośrednictwem Urzędu wniosła skargę na decyzję z dnia [...]r. Przed wniesieniem tej skargi nie wyczerpała zatem środków odwoławczych, co sprawia, że zgodnie z art. 52 ustawy o NSA skarga nie jest dopuszczalna. Wobec powyższego – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec jak w sentencji postanowienia.