IV SA/Wr 129/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. stwierdziło, że odwołanie D. W. od postanowienia Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. z dnia [...] nr [...] jest niedopuszczalne. Wyżej wskazane postanowienie organu odwoławczego zostało doręczone skarżącej w dniu 19 stycznia 2009 r. W dniu 19 lutego 2009 r. skarżąca wniosła, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G., skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Zgodnie bowiem z przepisem art. 53 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie doręczono skarżącej w dniu 19 stycznia 2009 r. Postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jego zaskarżenia. Tymczasem, skarga została nadana w urzędzie pocztowym przez skarżącą w dniu 19 lutego 2009 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia, gdyż ten upływał dnia 18 lutego 2009 r. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro zatem skarga została złożona z uchybieniem tego terminu, a skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o jego przywrócenie, podlegała ona odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.