IV SA/Wr 13/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na postępowanie Sądu Rejonowego w O. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 31 grudnia 2020 r. Skarżący zwrócił się do Sądu podnosząc, że Sąd Rejonowy w O. nie rozpatrzył jego wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie wydania wyroku łącznego, nie poinformował o wydaniu wyroku łącznego, oddał przedmioty dowodowe osobie nieuprawnionej, naruszył prawo do rzetelnego procesu. Wskazał, że złożył zażalenie ale nie jest biegły w prawie i niezbędna byłaby pomoc adwokata. Zarzucał brak odniesienia się do zawieszenia kary, co szeroko uzasadniał. Wskazywał na stronniczość Sądu Rejonowego i możliwe naruszenie prawa do rzetelnego procesu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 stycznia 2021 r. wezwano Stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL Strony, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo zawierające ww. wezwanie ostatecznie doręczono, na ustalony adres Skarżącego, w dniu 4 listopada 2021 r. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. W odpowiedzi na skargę Sąd Rejonowy w O. wniósł o jej odrzucenie, wskazując na brak kognicji sądu administracyjnego w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej. Rozwinięciem tej zasady zaś zapisy w art. 3 § 2 - 4 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej p.p.s.a.) określające właściwość rzeczową sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Z treści pisma Skarżącego zatytułowanego jako wniosek wynika, że domaga się on podjęcia przez Sąd czynności związanych z prowadzony postępowaniem karnym w którym ma on status strony. Jak wynika z powołanych przepisów sprawy te nie należą do właściwości Sądu administracyjnego, co zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uzasadniało odrzucenie skargi. Nienależnie od tego wskazać trzeba, że stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga wnoszona przez osobę fizyczną, jako pierwsze pismo w sprawie, powinna zawierać numer PESEL. W przypadku stwierdzenia braku w podanym zakresie, z czym mamy do czynienia także w niniejszej sprawie, na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa skarżącego do uzupełnienia tego braku formalnego zakreślając termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W sprawie na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, w dniu 4 listopada 2021 r. Skarżącemu doręczono wezwanie do podania numeru PESEL, instruując o skutkach niedopełnienia tej czynności. Pomimo prawidłowego doręczenia pisma, w zakreślonym terminie Skarżący nie wykonał wezwania Sądu. Powyższe, jak wskazano, stanowi podstawę do odrzucenia skargi. W tych okolicznościach skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a., co czym orzeczono w sentencji postanowienia.